گفتند كه تو اين بجادواى كردى . پس خداى عزّ و جلّ گفت : « 1 »
وَ غَرَّتْكُمُ الْحَياةُ الدُّنْيا فَالْيَوْمَ لا يُخْرَجُونَ مِنْها وَ لا هُمْ يُسْتَعْتَبُونَ
. « 2 » گفت كه شما را زندگانى اين جهان بفريفته است امروز ، و نه از دوزخ بيرون آئيد و نه عذرتان بپذيرم ، و خداى آسمانها و زمين و خداى جهان منم ، و اندرين جهان و اندر آن عزّت و كبريا و عظمت و جلالية مراست ، « 3 » و حكم كردن مراست ، چنان كه گفت عزّ و جلّ :
وَ لَهُ الْكِبْرِياءُ فِي السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ هُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ
. « 4 »
هامش
( 1 ) نگرويدند و گفتند چنان بايد كه ماه را به دو نيم كنى . پس ماه به دو نيم گشت بفرمان خداى عز و جل و هم نگرويدند بدان . خداى گفت عز و جل . ( صو )
( 2 ) الجاثية 35
( 3 ) و آن جهان عزت و كبريا و عظمت مراست . ( صو )
( 4 ) الجاثية 37