7 - و چون خوانده شود بر ايشان آيتهاى ما هويدا ، گفتند « 1 » آن كسها كه كافر شدند راستى را « 2 » چون آمد بديشان : اينست جادوى هويدا
8 - يا مىگويند : ببافت آن ؟ بگوى : اگر ببافتم آن نه پادشا باشند « 3 » مرا از خداى چيزى ، او داناتر بدانچه پرخاش كنيد « 4 » اندر آن ، بسنده است بدان گواه ميان من و ميان شما ، اوست آمرزگار و مهربان « 5 »
9 - بگو : نه بودم [ نوآمده ] از رسولان ، « 6 » و نه دانستم آنچه كرده شد به من و نه بشما ، « 7 » و نه پس روى كنم مگر آنچه وحى كرده شد سوى من ، و نيستم من مگر بيم كنندهاى هويدا
10 - بگوى كه : چه بينيد اگر هست از نزديك خداى عزّ و جلّ و كافر شديد بدان ، و گواهى داد گواهى از فرزندان يعقوب بر مانند آن ، بگرويد و بزرگ منشى كرديد ؟ « 8 » كه خداى عزّ و جلّ نه راه نمايد گروه ستمكاران را
11 - و گفتند آن كسها كه كافر شدند مر آن كسها را كه بگرويدند كه : اگر بودى بهترين نه پيشى گرفتندى بر ما سوى آن . و چون
هامش
( 1 ) پيدا كننده ، گويند . ( صو )
( 2 ) مر راستى را - يعنى قرآن - ( صو )
( 3 ) يا مىگويند از خود ساخته است ؟ بگو اگر بافتم اين را از خويشتن پادشاهى ندارند . ( صو )
( 4 ) همى اندر شويد . ( صو ) تفيضون
( 5 ) پوشندهء آمرزگار . ( صو ) الغفور الرحيم .
( 6 ) نيستم نوآمده از پيغامبران . ( صو ) ما كنت بدعا من الرسل [ در متن « بدعا » ترجمه نشده ]
( 7 ) و نمىدانم كه چه كنند با من و با شما . ( صو )
( 8 ) و گواهى دهد گواهى از پسران يعقوب بر همچون وى - يعنى عبد اللَّه بن سلام - بگرويدوى ، و شما بزرگ منشى كرديد ؟ ( صو )