و گفت آنچه من بنهادهام ابو بكر را آن بهتر از آنچه بشما ديگران دادهام اندرين جهان .
و اوّل او را ياد كرد از بهر آن كه اوّل اسلام او آورد . و اوّل يار پيغامبر صلّى اللَّه عليه و سلّم او بود ، و از پس پيغامبر صلّى اللَّه عليه و سلّم خليفت او بود . « 1 » و چون مال خويش همه بر پيغامبر عليه السّلم هزينه « 2 » كرد او را گفتند كه : از بهر خويشتن چه بگذاشتى ؟ گفت كه : اللَّه و رسوله ، خداى عزّ و جلّ و پيغامبر او را . خداى تعالى او را متوكّل خواند و گفت كه آنچه من او را بنهادهام بنزديك خويش بهتر و باقىتر ازين همه كه شما را دادهام كه آن همه رسد هر چه اين جهانى است ، و آن آن جهان بنرسد و ابد الآباد باشد .
آن گه از پس اين آيت گفت :
وَ الَّذِينَ يَجْتَنِبُونَ كَبائِرَ الْإِثْمِ وَ الْفَواحِشَ وَ إِذا ما غَضِبُوا هُمْ يَغْفِرُونَ
. « 3 » و اين آيت اندرشان امير المؤمنين عمر رضى اللَّه فرو آمده است . گفت كه آن كس كه ايشان پرهيز كنند از گناهان بزرگ و زشتيها ، يعنى عمر ، كه صلابت او اندر جاهليت چنان بود كه شمشير اندر گردن او كند و مىآمد كه پيغامبر عليه السّلم را بكشد . پس ازان پرهيز كرد ، و از كفر پرهيز كرد ، و از مىخوردن و بت پرستيدن و زنا كردن پرهيز كرد ، و از بهر خداى ازين همه پرهيز كرد ، و خداى تعالى را برگزيد ، و رسول او را برگزيد ، و آن خشم خويش را از خويشتن دور كرد ، و خداى عزّ و جلّ را و پيغامبر او را نصرت كرد . خداى تعالى آن ازو بپسنديد و بستود و اندر قرآن از پس ابو بكر او را ياد كرد .
هامش
( 1 ) و اول خليفتى از پس رسول صلّى اللَّه عليه و سلم او بود . ( صو )
( 2 ) نفقت . ( صو )
( 3 ) الشورى 37