سورة الزّخرف مكية ، و هى تسع و ثمانون آية
[ ترجمه ]
بنام خداى بخشاينده مهربان « 1 »
1 - [ حم ] حروف معجم است
2 - و بكتاب هويدا « 2 »
3 - كه ما كرديم قرآنى تازى تا مگر شما اندر يابيد
4 - و كه اندر امد نامه « 3 » نزديك ما ، بزرگوار و راست داور « 4 »
5 - و فرو گذاريم از شما ياد كردن اندر گذاشتى اگر هستيد گروهى گزاف كاران ؟ « 5 »
6 - و چند فرستاديم از پيغامبران اندر پيشينگان
7 - و نه آمد بديشان از پيغامبرى مگر كه بودند و بديشان همى افسوس كردند
8 - پس تباه كرديم سخترين ايشان گرفتنى ، و بگذشت داستان « 6 » پيشينگان
9 - و اگر پرسى ايشان را : كى آفريد آسمانها و زمين گويند :
آفريد ايشان را بىهمتاى دانا
10 - آنك كرد شما را زمين بسترگاه ، و كرد شما را اندران راهى « 7 »
هامش
( 1 ) بنام خدايى كه توفيق طاعت [ دهد ] ، مهربان كه با تقصير پذيرد ، بخشاينده كه پرده ندرد . ( صو )
( 2 ) سوگند بنام بزرگ خداى . و بنامه پيدا كننده - يعنى قرآن . ( صو )
( 3 ) ترجمهء : « ام الكتاب » و رجوع شود بآيهء 7 سورهء 3 ؛ و آيه 39 سوره 13
( 4 ) و اين نبى اندر اصل نامه است - يعنى لوح المحفوظ - نزد ما برترست استوارست . ( صو )
( 5 ) بدانك بوديد گروهى تباه كاران . ( صو )
( 6 ) راه . ( صو )
( 7 ) راهها . ( صو )