و اين همه بجملگى بشرح گفته آمدست بسورة البقره . « 1 » و اين قصّهها جمله يك يك بدين كتاب اندر بگفته آمدست هر يك بجايگاه خويش ، و اين جايگاه اين مقدار كفايت است ، و از بهر نزول اين سورت ياد كرده آمد تا نزول اين سورت دانسته آيد . و آن مسئلهها بيست و هشت است و بجايگاه خويش بشرح گفته آمدست . « 2 » و السّلم .
حديث مراتب الصحابة
اما اين سورتهاى حم هفت است ، و اندرين سورتها عجايب بسيار است ، و اين هفت حم را عرائس القرآن خوانند ، و گروهى بساتين القرآن خوانند .
و اندرين سورة خداى عزّ و جلّ ابو بكر و عمر و عثمان و على رضى اللَّه عنهم اجمعين را كه اين هر چهار خلفاى راشدين بودند ايشان را بر و لا « 3 » از پس يك ديگر ياد كرده است ، و صفت ايشان كرده ، چنان كه گفت :
فَما أُوتِيتُمْ مِنْ شَيْءٍ فَمَتاعُ الْحَياةِ الدُّنْيا وَ ما عِنْدَ اللَّهِ خَيْرٌ وَ أَبْقى لِلَّذِينَ آمَنُوا وَ عَلى رَبِّهِمْ يَتَوَكَّلُونَ
. « 4 » و اين آيت اندرشان ابو بكر صدّيق رضى اللَّه عنه فرو آمد . خداى عزّ و جلّ مىگويد كه آنچه بدادند شما را آن همه متاع اين جهان است ، و آنچه بنزديك خداى عزّ و جلّ است يعنى رحمت او و بهشت او و درجاتهاى عالى و ديدار خداى تعالى بهتر است و باقىتر مر ابو بكر صدّيق را . و اين ، للّذين آمنوا ، يعنى ابو بكر ، و ابو بكر را مؤمن همى خواند . و على ربّهم يتوكّلون ، ابو بكر را متوكّل همى خواند
هامش
( 1 ) به اول سوره بشرح و بيان . ( صو )
( 2 ) مجلد اول صفحه 40 - 24
( 3 ) بر ولايت ( ؟ )
( 4 ) الشورى 36