نهيب عاديان و ثموديان « 1 »
14 - كه چون آمدند بديشان پيغامبران از پيش ايشان و از پس ايشان كه مه پرستيد مگر خداى را ، گفتند : اگر خواهد خداى فرو فرستد « 2 » فريشتگانى ، كه ما بدانچه فرستادند شما را بدان كافرانايم
15 - و بدرستى كه عاديان بزرگ منشى كردند اندر زمين بناحق ، « 3 » و گفتند : كيست سختتر از ما به زور و قوت ؟ يا نه بينند « 4 » كه خداى عزّ و جلّ آنك آفريد ايشان را او سختتر از ايشان است به زور و قوّت ؟ و بودند بآيتهاى ما منكران
16 - و بفرستاديم ما برايشان بادى سرد اندر روزگارى ناخجسته تا بچشانيم ايشان را عذاب خوار كننده « 5 » اندر زندگانى اين جهان ، و عذاب آن جهان خوار كنندهتر و ايشان را نه باشد هيچ يارى كنندهاى
17 - و امّا ثموديان را راه نموديم ايشان را پس دوست داشتند كورى « 6 » بر راه راست ، و بگرفت ايشان را نهيب « 7 » عذاب خوارى بدانچه بودند و مىكردند
18 - و برهانيديم آن كسها را كه بگرويدند و بودند پرهيزكاران
19 - و آن روز كه حشر كنند « 8 » دشمنان خداى عزّ و جلّ را سوى آتش و ايشان را همى برسانند « 9 »
هامش
( 1 ) بيمى كنم شما را از عذاب فرود آينده همچون از عذاب فرود آينده آن گروه عاد و گروه ثمود . ( صو )
( 2 ) اگر بخواستى خداوند ما فرو فرستادى . ( صو )
( 3 ) بناشايست . ( صو )
( 4 ) بنيرو . نديدند . ( صو )
( 5 ) بادى سخت سرد اندر روز هاى شوم تا بچشانيديم شان عذاب سخت رسوا كننده . ( صو )
( 6 ) راه پديد كرديم ايشان را ، بگزيدند نابينايى را . ( صو )
( 7 ) بانگ جهنده . ( صو )
( 8 ) گرد آرند . ( صو )
( 9 ) باز دارند . يعنى تا ديگران اندر رسند . ( صو )