گمانند از ياد كرد ما ، نه كه چون بچشيدند « 1 » عذاب
9 - يا نزديك ايشان است خزانهاى « 2 » رحمت خداى تو بىهمتا و بخشاينده
10 - يا ايشانراست پادشاهى آسمانها و زمين و آنچه ميان آن است و چون بر شدند « 3 » اندر راهها
11 - سپاهى نه آنجا شكسته از گروهانى « 4 »
12 - و بدروغ داشتند پيش ايشان گروه نوح را و عاد را و فرعون را « 5 » خداوند ميخها
13 - و ثمود و گروه لوط و خداوندان بيشه ايشاناند آن گروهها « 6 »
14 - كه نه بودند مگر كه بدروغ داشتند پيغامبران را كه براست مىآمدند « 7 » عقوبت من
15 - و نه چشم مىدارند اينان مگر آوازى يگانه كه نيست آن را هيچ بالااى « 8 »
16 - و گفتند كه : اى خداوند ما بشتاب ما را شمار نامه « 9 » پيش از روز شمار
17 - شكيبايى كن بر آنچه مىگويند و ياد كن بنده ما را داود
هامش
( 1 ) نه كه بچشند عذاب . ( صو )
( 2 ) گنج خانها . ( صو )
( 3 ) ميان اين هر دو است ، بگوى تا بر شوند و عزيزى جويند . ( صو )
( 4 ) سپاههاىاند آنجا شكسته گشته از گروهان كافران . ( صو )
( 5 ) و گروه عاد هود و گروه فرعون موسى را .
( صو )
( 6 ) و گروه ثمود مر صالح را و گروه لوط لوط را و خداوندان بيشه مر شعيب را ، ايشان بودند گروهان . ( صو )
( 7 ) پيغامبران ، واجب شد برايشان . ( صو )
( 8 ) نباشد آن را هيچ بايستن يك زمان . ( صو )
( 9 ) بشتابان ما را نامهء ما را . ( صو )