كوششهاى من بدست شما آمده بوسيلهء همت مردم فاجر و آنها كه از اين شريعت بهرهء ندارند برقرار ميدارد .
از آن طرف كسى كه بر اثر تحريك پيغمبران بدانش رغبت نمايد و بر اثر تحريص ايشان و پاداش اخروى خود را مهيا كند او از ورثهء پيغمبران و جانشينان ايشان و امينان خدا بر بندگان بشمار مىآيد ،
اما اينكه گفتى : مناظره ايجاب مىكند كه تشحيذ خاطر براى آدمى حاصل شود راست است كه بايد خاطر را مهيا كند ، و از آن طرف آفاتى را كه مفصلا تذكر داديم از ميان ببرد .
سپس اگر به قدر كافى تمكن پيدا نكرد كه از آنها دورى گزيند بايد دست بردارد و براى هميشه در مواظبت و تفكر در دانش و تصفيه دل از كدورات اخلاق و خويهاى ناپسند بكوشد ، زيرا اين موضوع بيشتر در تشحيذ ذهن مدخليت دارد .
ليكن مردم ديندار بدون مناظره ذهنشان حاضر و مهيا است .
بديهى است چيزى كه تنها داراى يك سود است و از آن طرف آفات بسيارى بر او مترتب مىباشد جائز نيست كه آفات را نديده گرفت و تنها بعنوان يك سود فرضى قيام كرد ، بلكه حكم اين موضوع حكم شراب و قماريست كه خدا ( در سوره بقره آيه دويست و شانزده ) فرموده
يَسْئَلُونَكَ عَنِ الْخَمْرِ وَ الْمَيْسِرِ قُلْ فِيهِما إِثْمٌ كَبِيرٌ وَ مَنافِعُ لِلنَّاسِ وَ إِثْمُهُما أَكْبَرُ مِنْ نَفْعِهِما .
در نتيجه خداى متعال بر اثر همين معنى هر دو را حرام فرموده و براى هميشه در تحريم آنها مبالغه نموده ، اينك سخن را بدينجا خاتمه داده و خدا يار ما و توفيقدهنده است .
[ باب چهارم : در آداب كتابت و كتابهائى كه آلت دانش است ]
، و