موضوعاتى راجع به تصحيح و ضبط و وضع و حمل و فروش و عاريه و غير اينها مىباشد ، و اين باب در طى مسائلى خاتمه مييابد .
نتيجهء نويسندگى
اول - كتابت و نويسندگى تنها براى مطالب دينى و بزرگترين اسباب ملت حنيف اسلام از نظر كتاب و سنت و غير اينها از علوم شرعيه و معارف عقليه كه قيام كتاب خدا و سنت رسول بر آنها است بشمار رفته .
كتابت از نظر علمى كه مكتوب او براى احكام به كار برده شده تقسيم مىشود .
زيرا اگر علم واجب عينى باشد و حفظ او منوط بكتابت باشد كتابت نيز واجب عينى خواهد بود و اگر علم ، واجب كفائى باشد كتابت هم واجب كفائيست و اگر علم ، مستحب است او هم مستحب خواهد بود .
و در « 1 » عصر ما كه كتابت را با كتاب و سنت بهسنجيم حكم واجب مطلق پيدا مىكند زيرا كتب دينى آن اندازه نيست كه بالنسبه باقطار عالم بفرض كفائى اكتفا نمود ويژه كتب تفسير و حديث كه راههاى آنها رو به كهنگى و اندراس گذارده و پرچمهاى آنها اطلاع از پراكندگى و انتكاس داده ، در نتيجه بر هر مرد مسلمان واجب است كه بفراخور حال
هامش
( 1 ) اما اين عصر كه سراسر جهان رهين خدمت مخترع چاپ گوتامبرك هستند به هيچ وجه اين حكم گردنگير ما نخواهد بود ، زيرا اين خدمت از زمانى كه در عالم اسلام شيوع پيدا كرد و اسلاميان به نشر زحمات و دسترنج بزرگان خود پرداختند و بسى خدمات شايسته و قابل تقديرى بعالم اسلام نمودند و كتبى كه مدتها در كنج فراموشى دفن شده و كسى دسترس به آنها نداشته بلكه از وجود آنها مطلع نبود ، مطبوع و در دسترس همگان گذارده شد و بدينوسيله مردم را از زحمت كتابت رهائى بخشيدند .