را نگهدارى كنيد زود باشد كه به آنها نيازمند شويد .
مفضل بن عمر گفت : حضرت صادق عليه السّلام به من فرمود بنويس و علمت را ميان برادران خود انتشار بده ، زيرا اگر بميرى نوشتهايت به پسرانت ارث برسد ، و زمان سختى بيايد كه مردم به غير از نوشتهاى خودشان مونسى نداشته باشند .
صدوق « 1 » قده در كتاب امالى از حضرت رسول صلّى اللّه عليه و إله و سلّم روايت كرده : بندهء مؤمنى كه بميرد و پارهء كاغذى كه دانش بر او نوشته از او بجا بماند آن كاغذ ميان او و آتش ساتر باشد و خداى متعال در مقابل هر حرفى كه نوشته شهرى وسيعتر از دنيا و ما فيها به او ارزانى فرمايد و كسى كه يك ساعت حضور عالمى بهنشيند فرشتهء از جانب خدا او را ندا كند كه در كنار بندهء من جا گرفتى سوگند به بزرگوارى و جلال خود كه ترا بىباكانه بهمراهى آن عالم در ميان بهشت جاى مىدهم .
نويسنده تنها قصدش خدا باشد
دوم - كاتب در باب كتابت خود به طورىكه دانش خود را براى خدا آموخته كتابت را هم براى خدا انجام دهد ، زيرا كه كتابت عبادت و قسمتى از تحصيل و حفظ دانش بشمار رفته ، و اگر بكتابت آهنگ حظوظ نفسانى و لذائذ دنيوى نموده و به كلى از خدا غفلت كرده در تحت مادهء دانشى در
هامش
( 1 ) ابو جعفر محمد بن على بن حسين بن بابويه قمى معروف به صدوق و ابن بابويه ، از فقها و وجوه طائفه اماميه بوده در غيبة صغرى او و برادرش حسين بدعاء حضرت ولى عصر ( ع ) متولد شدند ، صدوق سال 355 به بغداد وارد ، و در عين حال كه حديث السن بوده شيوخ طائفه از او بهرهمند ميشدند ، و در علماء قميين بكثرة حافظه و علم نظير نداشته و 300 كتاب كه از آنها است من لا يحضره الفقيه يكى از كتب اربعه نگارش داده ، و سال 381 هجرى برى ، در گذشته و مقبرهء او معروف و مزار شيعيان است .