مستفتى و وقوع حادثه
دوازدهم - هرگاه شخص مستفتى كه حادثهء براى او رخ داده و از آن طرف مجتهد و مفتى نيست كه حكم را از او بخواهد ، و حكم مذكور هم در حق او بسرحد وجوب رسيده ، به طورىكه سابقا گفتيم بجانب مفتى رهسپار شود .
اگر حسب الاتفاق مفتى را در شهر خود يا شهرهاى ديگر نيافت و گفتيم پيروى از ميت هم تجويز نشده ، و گذشته از آن نعوذ باللّه مىشود در يك عصرى زمين خالى از مجتهد باشد ، لازمست در خصوص پيش آمد خودش تا وقتىكه ممكن است احتياط كند و اگر نتوانست طبق دستور احتياط رفتار نمايد ، آيا اضافه بر عمل به احتياط به عمل ديگرى هم مكلف است ؟ اين موضوع محل نظر و توجه است .
باب سوم : در مناظره و شرائط و آداب و آفات و صدمات اوست و از آنجا كه اين باب بسيار مورد لزوم محصل است در دو فصل خاتمه پيدا مىكند .
[ باب سوم مناظره و شرايط آن ]
آداب مناظره
فصل اول : در شروط و آداب مناظره است .
بديهى است مناظرهء دربارهء دين از جمله راههاى دينى بشمار رفته ليكن مناظره به طور كلى و بهر صورتى كه وقوع پيدا كند مراد نيست ؛ بلكه شرط و محل و وقتى دارد كه نميشود بر خلاف آنها اقدام كرد ، در نتيجه كسى كه در باب مناظره به آن طورى كه بايد و شايد طبق شرائط و دستورات رفتار كند ، البته حدودش را مراعات و روش گذشتگان را پيروى نموده ، زيرا ايشان در باب مسائل شرعيه مناظره ميكردند و منظورشان خدا بود و آنچه صواب واقعى بود و در نزد خدا موقعيتى داشت خواهان بودند