مفتى از نظر تعدد نامهها
بيست و سوم - هرگاه از اطراف ، نامههاى بيشمارى نزد او گرد آمد لازمست كه هر نامهء كه پيشتر به او رسيده قرائت كند چنانچه قاضى هم همين معنى را در خصومت بايد مراعات نمايد .
ناگفته نماند كه مراعات موضوع فوق در صورتى است كه افتاء واجب باشد .
اما اگر همه نامهها در زمان معينى رسيده يا نامهء كه پيشتر و اصل شده معلوم نباشد ، بوسيلهء قرعه جواب نامهها را مرقوم بدارد .
يكى گفته : درصورتيكه نامههاى متعدد رسيده و اتفاقا مسافرى كه بار سفر خود را بسته و بر اثر تخلف متضرر شود و از دوستان و همسفران خود باز ماند اين كس بر ديگران مقدم است مگر صاحبان نامهها بسيار باشند كه علاوه بر مسافر مذكور ديگران هم زيانآور شوند سابق ايشان را مقدم شمارد يا بوسيلهء قرعه معين كند ،
مفتى و فتوى ديگرى
بيست و چهارم - هرگاه مفتى در نامهء استفتاء فتواى ديگرى را كه صلاحيت افتاء دارد ملاحظه كرد و موافق با رأى خود يافت گرچه در رتبه دون او باشد در ذيل فتواى او بنويسد ، الجواب صحيح ، يا هذا جواب صحيح ، يا جوابى كذلك ، يا جوابى مثل هذا ، يا بهذا اقول ، و امثال اين كلمات ، و ميتواند پاسخ را بعبارتى مختصر و پسنديده بنويسد .
ليكن اگر در نامهء استفتاء خطاء كسى را كه شايستگى فتوا ندارد مشاهده نمود در آن نامه فتواى خود را نهنويسد ، زيرا در نتيجه اقرار كرده درباره كسى كه انكار لياقت افتاء او را نموده ، بلكه ميتواند فتواى او را با عدم رضايت صاحب نامه معدوم سازد و پيش خود نگه ندارد مگر صاحب نامه بدين معنا راضى باشد .