استاد دستور وى را عملى نمود مجلس را طولانى ننمايد ، مگر با درخواست معلم ، زيرا هرگاه بر خلاف رفتار كرد ، خوف آن ميرود كه در زمرهء كسى كه مشغول به خدا را از حال اشتغالش منصرف سازد در هنگام سرزنش بيند واقع شود .
محصل و انتظار
شانزدهم - هرگاه در محضر استاد وارد شد و او را ملاقات نكرد در انتظار او بسر برد و درس آن روز را بر خود فوت نسازد ، زيرا هر درسى كه فوت شود و متروك ماند ، بدل و عوضى ندارد ، اگر استاد در خانه مىباشد در را نكوبد ، تا آنكه او بيرون بيايد ، و اگر خوابيده است شكيبائى كند تا بيدار شود ، يا آنكه برگردد و دومرتبه بيايد ، ليكن اگر به پاى صبر استقامت كند بهتر خواهد بود از آنكه او را بيدار كند و دستور دهد كه بيرون بيايد ، بدين كيفيت كه ديديم ، گذشتگان ما با اساتيد خود رفتار ميكردند و مانند همين موضوع هم از ابن عباس نقل شده است .
تعيين ساعت درس
هفدهم - ساعتى را براى درس ، از استاد خود خواهش نكند كه بر وى گران تمام شود يا عادت اساتيد بالنسبه به آن هنگام جارى نشده محصل از نظر اينكه خود سرپرست و رئيس دائرهء بشمار ميرود حق ندارد ساعت ويژهء را براى بهرهبرى از استاد معين كند ، زيرا منجر به خود بينى و نخوت خواهد شد ، گذشته از اين ، شايد استاد شرمنده شود ، و موضوع اهمى را كه ميبايد در اين ساعت بخصوص انجام دهد از دست داده ، در نتيجه شاگرد رستگارى نهبيند ، از آن طرف هرگاه استاد ساعت بخصوصى را تعيين كرد كه در تعيين آن ساعت مصلحتى را در نظر گرفته باشد عيبى نخواهد داشت .