تخطي إلى المحتوى الرئيسي

منية المريد ( فارسى ) — صفحة 179

مساهمون:

ص١٧٩
و كابدوا المجد حتى قل اكثرهم * و فاز بالمجد من وافى و من صبرا لا تحسب المجد تمرا انت آكله * لن تبلع المجد حتى تلعق الصبرا
با آرامش و آسودگى قدم در راه بزرگوارى برداشتى ، با آنكه مردمان مجد ( كوشش‌كننده ) بر اثر مجاهده و رزم‌آزمائى با نفس ، به آرزو رسيدند و پيراهن مشقت از اندام خود افكندند ، در راه مجد و بزرگوارى متحمل سختيها شدند تا اندكى از بسيارشان نماند ، آرى آدم شكيبا و باوفا در راه بزرگوارى رستگار مىشود ، نه‌پندارى كه مجد و عظمت به آسانى و شيرينى خرمائيست كه ميخورى ، بلكه از شيوهء بزرگوارى و عزت بهره‌مند نشوى تا تلخى صبر را نچشى .

محصل و جلسهء خصوصى

دوازدهم - در جلسهء خصوصى استاد بىاجازهء او وارد نشود چه استاد تنها باشد يا ديگرى در آن مجلس باشد ، اگر استيذان نمود و استاد متوجه شده ، ليكن اجازه نداد برگردد ، و پافشارى در استيذان ننمايد آرى اگر پنداشت كه استاد از استجازهء او اطلاع حاصل نكرده سه مرتبه ، اخذ اجازه كند يا سه دفعه در خانه يا كوبهء او را بكوبد ، اگر باخذ اجازه موفق نشد برگردد هنگامى كه ميخواهد در ، خانه را بكوبد ابتدا با آرامى و سرانگشتان سپس با همهء انگشتها بعد از آن آهسته كوبهء در را حركت دهد ، اگر آسايشگاه استاد از در خانه دور است ، ضررى ندارد كه از ابتدا كوبه را به اندازه‌اى كه شخص استاد متوجه شود بكوبد درصورتيكه عدهء از شاگردان براى شرفيابى حضور استاد منتظر اذن بودند و باخذ اجازه نائل آمدند نخست افضل پس از آن اسن از نظر ورود و سلام بر استاد ، حق تقدم دارند ، سپس افضل فالافضل بر او وارد شوند ، و عرض سلام كنند .