تخطي إلى المحتوى الرئيسي

منية المريد ( فارسى ) — صفحة 159

مساهمون:

ص١٥٩
چنان كه مرا آن مايه نيست تا به رتبه و پايهء تو برسم . دهم : مما عملت ، مشعر بر اينست كه دانش تو از جانب خدا است و خدا ترا دانش آموخته البته در اين كلام موقعيت علم و معلم را فهمانده و در تفخيم و بزرگى آنها كوشيده . يازدهم : رشدا ، حاكى است از آنكه آموختن دانش از تو تنها نتيجه‌اش راه رشد و هدايت است ، زيرا دانشى كه به كلى از راه ارشاد دور ، و آدمى بر اثر او مقامى را طى نكند ، لغو و بيفائده خواهد بود ، و جز گمرهى سودى نخواهد داد ، در اين بيان اضافه بر آنچه مذكور داشتيم موسى عليه السّلام اعتراف دارد كه نيازمندى من بآموختن دانش منحصر به تو و نتيجهء زحمات تست و راه سعادتم به تعليم از شخص شما است . دوازدهم : به طورىكه وارد شده خضر عليه السّلام در اولين جلسه ميدانست كه او پيمبريست از بنى اسرائيل و صاحب تورية كتاب آسمانيست كه خدا بيواسطه با وى تكلم فرموده و او را بمعجزات و فرجودهاى چندى كه حاكى از شخصيت و بزرگى اوست گرامى داشته و اينك با چنين منصبى كه آن هم بدين فروتنى و مبالغهء بسيارى كه در سخنان خود به كار برده براى بهره‌برى بخدمتش رسيده است ، در نتيجه مبالغه و نهايت تواضعى كه موسى عليه السّلام از خود ابراز كرد مشعر است ، بر آنكه عمليات او شايسته است كه توأم با چنين رتبهء باشد ، زيرا هركس دانشش بيشتر است لذت و شيرينى معرفت را بهتر از ديگران در كام خود احساس مىكند و در صراط علم با قدم ثابت وارد و دربارهء اهل دانش و معرفت كمال توقير و احترام را روا ميدارد ، به طورىكه ياد كرديم خضر عليه السّلام به خوبى ، موسى عليه السّلام را ميشناخت و از مناصب نبوت او باخبر بود ، از آن طرف موسى عليه السّلام هم نهايت تواضع و فروتنى را دربارهء او انجام داد و به تمام معنى روش محصل را با شخص
منية المريد ( فارسى ) — صفحة 159 | الشهيد الثاني / ساعدى خراسانى