مانند بخشايش خداست بر تو ، از اينجهت گفته است من بندهء كسى هستم كه از او دانش بيآموزم .
و كسى كه مسئلهء را به ديگرى بيآموزد او را چون بندگان در ملك خود درآورده .
پنجم : متابعت ، متابعت عبارت است از انجام كارى مانند فعل ديگران از نظر آنكه فعل آنها است ، و جهت ديگرى هم اراده نشده روى اين زمينه چنين كارى كه از محصل سر بزند برهان روشنى است كه وى از نخستين هنگام كه براى دريافت بهرهء دانش به خدمت استاد ميرسد تسليم محض بوده و به طور كلى عملى كه بازگشت بنزاع و جدال مىكند از او سر نزند .
ششم : عمل خود را كه ميبايد بعنوان پيروى از معلم بجاى آورد تنها جهة اتباع مطلق را در نظر گرفته و مقيد بامر ديگرى نباشد ، بلكه چنان وانمود كند كه به هيچ وجه در راه تقييد قدم برنميدارد تا نهايت فروتنى از او آشكارا شود .
هفتم : در آيهء نخست اتباع ، سپس تعليم ، پس از آن خدمت ، بعدا فراگرفتن دانش ، بيان شده ، از اين نظر محصل براى تكميل منظور خود پيوسته اين مراتب را مراعات كرده و روش حتمى خود قرار بدهد
هشتم : فرموده هل اتبعك على ان تعلمن ، منظور اينست كه از اين تبعيت جز آموختن دانش نظر ديگرى ندارم .
نهم : مما علمت حاكى است از آنكه نهپندارى كه اراده كرده به تمام معنى و از هر جهة با تو ، تساوى در علم و معرفت پيدا كنم ، مقصودم اينست ( به حكم من تبعيضيه ) كه از بعض آنچه تعليم گرفته و آموختهء كامياب شوم زيرا بر اثر دانشى كه از جانب خدا بهرهمند شدهء بر من برترى دائمى دارى
منية المريد ( فارسى ) — صفحة 158
مساهمون: الشهيد الثاني
ص١٥٨