به كار برد ، با آنكه جلالت قدر موسى عليه السّلام و شأن و مقام اولو العزمى وى جاى ايرادى باقى نگذارده باوجود اين معنى از آداب لائق به شخص استاد كه بطور فرض و وجوب ميبايد از فرد محصلى سر بزند خوددارى ننموده ، گرچه اين فرد بخصوص از جهاتى بر استاد خود برترى داشته و اگر ما بخواهيم آنچه از دقايق و آداب كه در هنگام تخاطب اين دو شخصيت بزرگ وقوع پيدا كرده استقصا نمائيم از حوصلهء اين رساله خارج خواهد بود ، از آن طرف به حكم ما لا يدرك كله لا يترك كله به قسمتى از دقايق كه مربوط به آيهء
هَلْ أَتَّبِعُكَ
تا به آخر مىباشد اشاره مينمائيم .
آيهء شريفه كه بهترين روش زندگى محصل را با استاد خود روشن ميسازد شامل دوازده فائده از فوائد ادب است كه ذيلا از نظر شما مىگذرد .
نخست : موسى عليه السّلام نفس خود را تابع خضر عليه السّلام قرار داده كه در نتيجه ، اين عمل حاكى است از زبونى تابع و عظمت و موقعيت متبوع .
دوم : استيذان موسى عليه السّلام بوسيلهء هل استفهامى ، كه : فرموده هل تأذن لى فى اتباعك ايا مأذون و مجازم در پيروى تو قدم بردارم ، و اين معنى هم نهايت مبالغه در فروتنى و تواضع را دارا است .
سوم . خود را نادان پنداشته ، از آن طرف به دانائى و معرفت معلمش اعتراف كرده كه گفته است : على ان تعلمن مما عملت رشدا .
چهارم : موسى عليه السّلام به نعمت بزرگى كه : از راه تعلم نصيبش مىشود اعتراف كرده ، زيرا در اولين قدم از حضرت خضر عليه السّلام درخواست كرد با او نوعى كه خداى متعال با خود خضر عليه السّلام معامله كرده عمل نمايد كه : گفت مما عملت رشدا ، مقصود اينست كه بخشش تو بر من