رياست نامزد شويد ، زيرا آن هنگام از تعلم سرباز ميزنيد و تكبر مىورزيد ، يا آنكه بر اثر رتبه و منزلتى را كه حائز گرديدهايد از آموختن دانش آزرم داريد ، اين هنگام است كه بهرهء علم از شما فوت مىشود ،
ديگرى گفته : تا به رياست و سرورى انتصاب نشدهء در راه تعلم و تفقه كوشش كن چه هرگاه بر سرير سرپرستى نشستى راهى به تعلم نخواهى داشت .
در خبر آمده است : مثل كسى كه در خوردسالى به تعلم دانش ميپردازد چون نقش بر سنگ است و آنكه در بزرگى بفكر آموختن دانش مىافتد چون نقش بر آب .
از ابن عباس منقول است كه گفت : دانشمندى از دانش بهرهء نبرد جز اينكه در خوردسالى بكسب دانش پرداخت خداى متعال هم بدين موضوع ( در سورهء مريم آيهء يازدهم )
وَ آتَيْناهُ الْحُكْمَ صَبِيًّا
اشاره فرموده .
مسلم است اين موضوع بنابر اغلبيت بيان شده و الا شخصى كه در بزرگى قدم در صراط دانش مىنهد شايسته نيست كه او را از طلب علم منع نمود زيرا فضل خدا واسع و بخشش او فراوان و كرم او همگانى و درهاى رحمت و بخشايش او گشاده است و هرگاه محل قابليت داشته باشد نعمت علم بر او تمام مىشود و مطلوب حاصل ميگردد .
خداى متعال ( در سورهء بقرهء آيه دويست و هشتاد و يكم ) ميفرمايد
وَ اتَّقُوا اللَّهَ وَ يُعَلِّمُكُمُ اللَّهُ
باز در ( سورهء قصص آيه سيزدهم ) فرموده
وَ لَمَّا بَلَغَ أَشُدَّهُ وَ اسْتَوى آتَيْناهُ حُكْماً وَ عِلْماً
و درباره حكايت موسى عليه السّلام ( سوره شعرا آيه بيستم ) فرموده
فَفَرَرْتُ مِنْكُمْ لَمَّا خِفْتُكُمْ فَوَهَبَ لِي رَبِّي حُكْماً
و غير اينها آيات ديگرى كه حاكى از موضوع فوق است .
بسيارى از گذشتگان در سنين پيرى بعلم و دانش پرداختند و تفقه