خبر داده است ؟ ” فرمود : “ اى علي ! همانا امتم پس از من دچار فتنه خواهند شد . ” گفتم : “ اى رسول خدا ! آيا اين همان است كه در روز اُحد ، هنگامى كه شمارى از مسلمانان شهيد شدند و من از آن رويداد ، سخت اندوهگين گشتم ، به من فرمودي : اى صدّيق ! تو را بشارت باد كه شهادت را در پيش داري ؟ ” فرمود : “ آري ، همان است . چگونه صبر خواهى نمود هنگامى كه اين از اين خضاب بندد ؟ ” و به ريش و سر من دست كشيد . گفتم : “ اى رسول خدا ! پدر و مادرم فدايت باد ! اين از موارد صبر نيست ؛ بلكه از موارد بشارت و شكر است . ” فرمود : “ آري ؛ چنين است . ” سپس به من فرمود : “ اى علي ! تو بعد از من ميمانى و به امتم مبتلا ميگردى و روز قيامت با تو به دادخواهى خواهند برخاست . پس پاسخى فراهم ساز ! ” گفتم : “ پدر و مادرم فدايت باد ! برايم بيان فرما كه آن فتنه كه مردم به آن دچار گردند ، چيست و پس از تو درباره چه چيز بايد با آنان جهاد نمايم ؟ ” فرمود : “ پس از من ، تو با پيمانشكنان و ستمگران و از دين بيرون شدگان ميجنگي . ” آنگاه ، آنان را يكايك برايم مشخص كرد و نام برد و فرمود : “ تو امت مرا به جهاد با كسانى ميبرى كه با قرآن مخالفت نمايند و در دين به رأى خود عمل كنند . در دين ، رأى شخصى راه ندارد ؛ بلكه از امر و نهى خداوند ريشه ميگيرد . ” گفتم : “ اى رسول خدا ! مرا راهنمايى كن تا در روز قيامت ، هنگام دادخواهي ، كامياب گردم . ” فرمود : « باري ؛ وقتى چنان اتفاقى افتاد ، تو بر هدايت اكتفا كن ، هنگامى كه مردمت از مسير هدايت به كوردلى ميگرايند و قرآن را با رأى خود تأويل مينمايند و حجتهاى قرآنى را تابع چيزهاى دروغين شبههناك ميسازند ، آنگاه كه به دنيا و ثروتاندوزى و هلاك كردن خود براى دنيا دل ميبندند . اما تو در آن حال ، زمام رأيت را به دست قرآن بسپار ، هنگامى كه قومت به تحريف كتاب خدا ميپردازند و از هوسهاى غفلتزا فرمان ميبرند و كار شايسته را وامينهند و به گناه و فساد ميگرايند و يك گروه پيمان ميشكنند و گروه ديگر ستم ميورزند و گروه سوم از دين بيرون ميروند و به بهتان هلاكزا و هوس طغيانآور و شبهه گمراهگر روى ميآورند . در آن حال ، تو از فضيلتِ حسن عاقبت روى برنگردان ؛ كه عاقبت از آنِ تقواپيشگان است . اى علي ! مبادا طرف دادخواهيات بيش از تو به عدل و احسان و تواضع براى خدا عمل و به سنت من
نبرد جمل ( فارسى ) — صفحة 552
مساهمون: الشيخ علي الكوراني العاملي
ص٥٥٢