« سه بار بگو : استغفرالله و اتوب اليه . » من اين كار را انجام دادم . وى به پيامرسانانش كه همراه من بودند ، گفت : « آزادش كنيد ! » سپس به من گفت : « هرجا كه ميخواهي ، برو . هر سلاح يا مركبى كه در اردوى ما از خود توست ، بردار و در كارهاى آيندهات تقواى خدا را پيشه نما و در خانهات بنشين ! » من او را سپاس گفتم و بازگشتم .
على - صلوات الله عليه - فقط از اموالى كه بصريان براى نبرد با وى به اردوى خود آورده بودند ، به افراد خود غنيمت داد و به ديگر اموال ايشان تعرض ننمود و اين گونه اموال را به وارثان افراد كشته شده سپرد . از آن غنايم كه از ايشان گرفت ، نيز خمس آن را ستاند . همين روش سنت گشت و فقيهان اهل سنت نيز اين حكم را از وى برگرفتند و درباره غنايم تجاوزگران همين حكم را جارى دانستند .
26 . ابنعبدالبر گويد : هنگامى كه يعلى بن منبه كارگزار [ عثمان در ] جَنَد [ در يمن ] بود ، خبر قتل عثمان به وى رسيد . وى براى يارياش حركت نمود ؛ اما در راه از شترش افتاد و رانش شكست . پس از پايان حج به مكه رفت و با پاى شكسته ، بر تختي ، به مسجد رفت . مردم به ديدارش آمدند و نزد وى جمع شدند . او گفت : « هر كه براى خونخواهى عثمان حركت كند ، هزينه سفرش بر عهده من است . » همو از مسلمه ، از عوف نقل كرده است : يعلى بن اميه چهارصد هزار درهم [ براى سپاه جمل ] هزينه نمود . ابوعمر گويد : يعلى بن اميه فردى بخشنده و معروف به سخاوت بود . وى در سال سيوهشت همراه على در صفين كشته شد ، بعد از آن كه در نبرد جمل همراه عايشه حضور يافته و صاحب آن شتر بود و آن را كه عسكر نام داشت ، به عايشه هديه كرده بود . گفتهاند كه وى با دختر زبير و دختر ابولهب ازدواج نمود . ( الاستيعاب ، 4 / 1586 )
27 . بلاذرى گويد : در نبرد جمل چشم عدى بن حاتم از كاسه درآمد و فرزندش طريف به شهادت رسيد . پسر ديگرش زيد همراه خوارج قيام نمود و پدرش او را دنبال نمود ؛ اما به وى دست نيافت . سپس عدى بن حاتم نزد على بازگشت و خبر آنان را براى وى آورد . ( انساب الاشراف ، 2 / 364 )
نبرد جمل ( فارسى ) — صفحة 481
مساهمون: الشيخ علي الكوراني العاملي
ص٤٨١