كشتن مردم بتپرست قوم زط كه او را خدا ميخواندند و توبه نكردند .
تلاش بسيار براى آگاهيبخشى به امت درباره مقام عترت رسول خدا ( صلى الله عليه وآله ) و روشن ساختن چهره ستمكنندگان به ايشان .
امام ( عليه السلام ) يك ماه در بصره ماند و سپس به سوى كوفه حركت كرد
1 . ابنابيحاتم گويد : اقامت علي ( عليه السلام ) در بصره يك ماه به طول انجاميد و سپس به مالك بن حارث اَشتر فرمان داد كه جلودار سپاه در حركت به سوى كوفه باشد . امام ( عليه السلام ) روز دوشنبه دوازدهم رجب سال سيوشش هجرى به سوى كوفه حركت نمود . گروهى از بزرگان كوفه همراه قرظة بن كعب انصارى در روزى سرد به پيشباز علي ( عليه السلام ) آمدند ، در حالى كه وى در آن سرما ، عرق ميريخت و لباسى اندك به تن داشت . روايت شده كه رسول خدا ( صلى الله عليه وآله ) دعا كرده بود كه وى از شدت گرما و سرما در امان باشد . اقامت علي ( عليه السلام ) براى نبرد جمل ، پانزده روز به طول انجاميد . ( الدر النظيم ، 358 )
اين پانزده روز شامل اين ايام است :
- سه يا چهار روز پيش از شروع نبرد كه امام ( عليه السلام ) به جمليان مهلت داد و فرستادگانى نزد آنان فرستاد و با ايشان مذاكره كرد .
- هفت روز نبرد .
- سه روز پس از نبرد كه امام ( عليه السلام ) فرمان عفو عمومى صادر نمود و بر كشتگان برگذشت و كارها را سامان داد .
سپس وارد بصره شد و موضوع خوددارى عايشه از بازگشت به مدينه را تدبير نمود و ابنعباس و آنگاه ، حسن و حسين را نزد وى فرستاد و سرانجام او پذيرفت كه حركت نمايد و درخواست كرد كه امام ( عليه السلام ) به ديدارش رود و امام چنين كرد .
2 . گزارش شده كه امام ( عليه السلام ) به محمد بن ابيبكر فرمود : « كار خواهرت را بر عهده گير و اجازه نده كه كسى جز خودت به وى نزديك گردد . » او گويد : به خواهرم گفتم : « با خودت