حمزه سيد الشهداء عليه السّلام « * »
حمزه فرزند عبد المطلب از بزرگان قريش و از شخصيتهاى نمونه در رفتار و كردار بود ، او مردى شجاع ، با اراده و همتى بلند و مصمم و بعلاوه عموى گرامى رسول خدا صلّى اللّه عليه و إله و سلّم و برادر رضاعى آن حضرت بود و ثويبه كنيز ابو لهب مدتى اين دو بزرگوار را شير داده بود و اثرات روانى اين دوران شيرخوارگى دلهاى آن دو را به يكديگر نزديك و الفتى شديد ميان ايشان برقرار كرده بود و به سبب خويشاوندى نيز روابط آنها محكم و برقرار بود .
پس از ظهور اسلام ، و نبوت پيامبر صلّى اللّه عليه و إله و سلّم ، آن حضرت مدتى مخفيانه مردم را به اسلام دعوت مىكرد و در اين مدت خانه ارقم بن ارقم اولين پايگاه و پناه مسلمانان بود ولى جز تعداد اندكى به حضرت ايمان نياوردند ، سپس دستور رسيد كه حضرت دعوت خود را علنى سازد و اين كار را از اقوام نزديك و خانوادهء خود شروع كند و اينچنين بود كه اسلام منتشر شد و مردم به صورت فردى و گروهى به دين جديد وارد شدند .
سران و بزرگان قريش از اين رويداد به ترس و وحشت افتادند و بر زوال مقام و
هامش
( * ) . اسباب النزول ، 214 ، استيعاب ، 1564 .
اين بخش در چاپ جديد قصص القرآن استاد جاد المولى آمده است ، لذا به هنگام ويرايش و توسعه اين كتاب ، ترجمه آن نيز به متن افزوده شد .