مىديدند و تدبير زندگى از آنها سلب شده بود و آمادهء هر ذلتى بودند ، تا جايى كه به شكنجه خو گرفته بودند و ضعف و درماندگى براى آنان مطلوب بود . آرى :
من يهن يسهل الهوان عليه * ما لجرح بميّت إيلام « 1 »
[ تصوير ] تابلويى از انفجار آب از صخره بوسيلهء ضربت عصاى حضرت موسى عليه السّلام
قوم بنى اسرائيل به محض اينكه شنيدند بايد براى تصرف سرزمين پربركت اريحاء با طايفه حيثيان و كنعانيان بجنگند و آنها را از سرزمينهاى خود بيرون كنند ، وحشتزده و هراسناك شدند و از روى ضعف و زبونى گفتند : « در آن سرزمين قومى ظالم و ستمگر زندگى مىكنند و ما هرگز به آن شهر داخل نمىشويم مگر آنكه ايشان آن شهر را ترك كنند ، در آن صورت ما با رغبت به آن وارد مىشويم . »
گويا بنى اسرائيل انتظار داشتند كه تصرف شهر اريحاء نيز به وسيله معجزه و اعمال خارق العاده صورت بگيرد ، سپس آنها با آسايش خاطر و بدون هرگونه زحمت
هامش
( 1 ) . كسى كه به ذلت خو گرفته ، تحمل خوارى برايش آسان است ، همان گونه كه مرده درد زخم را احساس نمىكند .