روح خود را از هر ميل نفسانى برهنه سازيد و از آرزوى شهوانى آن را به دور بداريد ، تا نفس معصيتكار نزد شما زبون و خوار گردد .
و بدين ترتيب بنى اسرائيل نفوس خود را تهذيب و از مفاسد تصفيه نمودند و به پيغمبر خويش گرويدند و خدا هم توبه آنان را قبول كرد ، زيرا خدا توبهكاران را مىپذيرد و او توبهپذيرى رحيم است .
اين بود وضع بنى اسرائيل ، اما سامرى كه عامل اين گمراهى بود و آن را منتشر ساخته بود ، در همين دنيا كيفر ديد . كيفر دنيوى او اين بود كه خدا به بنى اسرائيل دستور داد : با او نياميزيد و نزديكش نشويد ، لذا سامرى مانند حيوانى وحشى شد ، با كسى انس و تماس نمىگرفت ، به مردم نزديك نمىشد ، دست به كسى نمىگذاشت و در روز قيامت هم وعده عذابى دارد كه نمىتواند از آن فرار كند ، روزى كه با گناهان خويش به آتش كشانده مىشود تا كيفر عمل ناشايست خود را ببيند و او در بد جايگاهى گرفتار خواهد شد .
اين بود پايان كار سامرى ، اما گوساله او را ، موسى عليه السّلام سوزانده و نرم كرد و به دريا افكند و بدين طريق آثار اين فساد نيز محو و عاملان آن به كيفر رسيدند .
قصص القرآن (قصه هاى قرآنى) (فارسى) — صفحة 205
مساهمون: محمد أحمد جاد المولى
ص٢٠٥