سرگردانى بنى اسرائيل
در عصر بنى اسرائيل قوم ديگرى كه خدا آنان را برگزيده باشد و از منافع جهان برخوردار و نعمتهاى الهى بر آنان جارى باشد و براى بركات زمين انتخاب شده باشند وجود نداشت . خدا آنان را پس از سالها گرفتارى در ظلم و ستم فرعون نجات داد ، سپس فرعون را در مقابل ديدگان ايشان به هلاكت رساند و پس از آن آزادشان ساخت ، آزادى آنان پس از ساليان متمادى بندگى و ذلت ، نصيبشان گشت . آنها قومى گمراه و نادان بودند و خدا پيغمبرانى را از بين آنها برگزيد كه آنان را راهنمايى نمايند و چون در آن بيابان بىآب و علف از او آب طلبيدند كه از عطش رها شوند ، سنگ را برايشان شكافت تا دوازده چشمه آب از آن جارى شد و براى قوت و روزى آنها « منّ » و « سلوى » ( مرغ بريان و ترنجبين ) را برايشان نازل ساخت و نعمتهايى به بنى اسرائيل بخشيد كه به هيچيك از جهانيان نداده بود .
خدا براى تكميل نعمت و اتمام مرحمت و احسان به قوم بنى اسرائيل ، به موسى وحى كرد كه آنان را به سرزمين مقدس ( شام ) كوچ دهد ، سرزمين مقدس همان سرزمين موعودى است كه خدا به ابراهيم خليل وعده داد كه آن را ملك اولاد صالح وى قرار دهد و به پيروان دين وى واگذار نمايد .
اما بنى اسرائيل به علت تحمل ستمگرى فرعونيان و ظلم پياپى آنها ، به خوارى و پستى عادت كرده بودند ، حلقهء غلامى را در بينى و طوق بندگى را بر گردن خود