تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى ) — صفحة 92

مساهمون:

ص٩٢
را دفع مىنمايند .
فَلَهُمْ عَذابٌ مُهِينٌ
لَنْ تُغْنِيَ عَنْهُمْ أَمْوالُهُمْ وَ لا أَوْلادُهُمْ مِنَ اللَّهِ شَيْئاً
بر آنان كيفر عذاب ذلّت و خوارى خواهد بود و هرگز مال و فرزندانشان آنان را از عذاب قهر خدا ابدا نرهاند . يعنى چيزى از بىنيازى يا چيزى از عذاب خدا .
أُولئِكَ أَصْحابُ النَّارِ هُمْ فِيها خالِدُونَ يَوْمَ يَبْعَثُهُمُ اللَّهُ جَمِيعاً
آنان اهل دوزخند و در آن هميشه معذّبند روز كه خداوند همه آنها را برانگيزد . لفظ « يوم » ظرف قول خداى تعالى « لن تغنى » يا « ليحلفون » است بنا بر آنكه لفظ « فاء » زايده يا به تقدير لفظ « امّا » يا توهّم آن باشد .
فَيَحْلِفُونَ لَهُ
در روز قيامت به خدا سوگند مىخورند .
كَما يَحْلِفُونَ لَكُمْ
همانطور كه در دنيا براى شما قسم مىخورند .
وَ يَحْسَبُونَ أَنَّهُمْ عَلى شَيْءٍ
آنها خيال مىكنند كه چيزى هستند و بر حقّ مىباشند ، چه مىگويند ما با اين كار تقويت دين و نشر سنّت سيّد المرسلين صلّى اللّه عليه و آله را مىخواهيم و به خدا سوگند ياد مىكنند و گمانشان بر اين است كه عمل آنان حقّ است و خداوند با سوگند از آنان قبول مىكند .
أَلا إِنَّهُمْ هُمُ الْكاذِبُونَ
دروغ آنان بسيار رسا و بزرگ است ، زيرا دروغ آنها مانند جهلشان مركّب است و هيچ علاج و درمانى ندارد ، چه آنان معتقدند كه راست مىگويند به نحوى كه جلوگيرى و منع آنها از كذب خويش ممكن نيست .