تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى ) — صفحة 90

مساهمون:

ص٩٠
بدهيد تا جبران كوتاهى ترك صدقه هنگام نجوى را بنمايد ، كه حسنات و كارهاى خوب سيّئات و بديها را از بين مىبرد ، چه نماز خواندن موجب توجّه به آخرت مىشود ، همان گونه كه تصدّق موجب آن است . و زكات موجب كسر انانيّت است همان گونه كه صدقه آن را مىشكند .
وَ أَطِيعُوا اللَّهَ وَ رَسُولَهُ
در ساير چيزهايى كه خدا و رسولش به آنها امر و نهى مىكنند اطاعت نماييد .
وَ اللَّهُ خَبِيرٌ بِما تَعْمَلُونَ
اين جمله ترغيب و تشويق به امتثال و تهديد به ترك آن است .
أَ لَمْ تَرَ إِلَى الَّذِينَ تَوَلَّوْا قَوْماً غَضِبَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ
( اى رسول ما ) آيا آن ( منافق ) مردمى را نديديد كه با قومى كه خدا بر آنان غضب كرده است دوستى كردند . بعضى گفته‌اند : مقصود گروهى از منافقين است كه هوادار يهود بودند و اسرار مؤمنين را نزد آنان فاش مىكردند ، با آنان اجتماع و از نبىّ صلّى اللّه عليه و آله و مؤمنين بدگويى مىكردند .
ما هُمْ مِنْكُمْ
چون منافقين در باطن ايمان ندارند از شما نيستند .
وَ لا مِنْهُمْ
و اينان جزء يهوديان هم نيستند ، چون اقرار زبانى به اسلام دارند .
وَ يَحْلِفُونَ عَلَى الْكَذِبِ
سوگند ياد مىكنند بر اينكه با اين قوم مجالست و هم‌نشينى نكرده‌اند ، يا قسم مىخورند كه به تحقير و استخفاف مؤمنين گوش فرا ندادند ، يا قسم مىخورند كه قصد تقويت
بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى ) — صفحة 90 | سلطان محمد گنابادى ( سلطان عليشاه ) / رضاخانى / حشمت الله رياضى