يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِذا ناجَيْتُمُ الرَّسُولَ فَقَدِّمُوا بَيْنَ يَدَيْ نَجْواكُمْ صَدَقَةً
اى اهل ايمان هرگاه بخواهيد كه با رسول سخن سرّى بگوييد ( يا سؤالى بكنيد ) بايد پيش از اين كار ( مبلغى ) صدقه دهيد .
چون اين ادب و رسم براى بيشتر نفوس ناخوشايند است آن را با ندا و خطاب آغاز نمود .
بدان كه مناجات در اينجا اعمّ از نجوا ، گفتگو و سؤال علنى است ، بدان كه دو نفر كه گفتگو مىكنند اگر متناسب با همديگر نباشند گفتگوى بين آنها در جانب آخرت تأثير نخواهد داشت ، موجب توافق و برآورده شدن خواستهها نيز نخواهد شد .
زيرا كه گفتگو و محاوره با رسول صلّى اللّه عليه و آله از آن جهت كه رسول است جز در امور اخروى نمىباشد و بايد اين گفتگو طرف مخاطب را به امور اخروى نزديك سازد ولى اگر بين گفتگوكننده و رسول صلّى اللّه عليه و آله تناسب نباشد نجوا و گفتگوى او تأثيرى نخواهد داشت و به آخرت نيز نزديك نخواهد كرد ، بلكه تأثير در عكس مقصود خواهد نمود و از آخرت و رسول صلّى اللّه عليه و آله دور خواهد كرد .
چه همانطور كه در خبر است : هيچ دو نفرى با هم نشست و گفتگو نمىكنند مگر آنكه وقتى برخاستند چيزى بر آنان اضافه يا كم گردد .
آيا چنين نبود كه ابو جهل خيلى از اوقات با رسول خدا 9 گفتگو مىكرد ؟
و نه تنها هيچ اثر نمىكرد ، بلكه باعث دورى هم مىشد .
پس خداى تعالى با كمال مهربانى و رأفت خويش بندگان را امر