سورة الفلق
اين سوره مدنى است و بعضى گفتهاند مكّى است و مشتمل بر پنج آيه است .
[ سوره الفلق ( 113 ) : آيات 1 تا 5 ]
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ الْفَلَقِ ( 1 ) مِنْ شَرِّ ما خَلَقَ ( 2 ) وَ مِنْ شَرِّ غاسِقٍ إِذا وَقَبَ ( 3 ) وَ مِنْ شَرِّ النَّفَّاثاتِ فِي الْعُقَدِ ( 4 )
وَ مِنْ شَرِّ حاسِدٍ إِذا حَسَدَ ( 5 )
ترجمه :
( 113 / 5 - 1 )
به نام خداوند بخشندهى مهربان
بگو به پروردگار فلق پناه مىبرم .
از شرّ هر آنچه آفريده است .
و از شرّ شب چون درآيد .
و از شرّ زنان افسونگر دمنده در گرهها .
و از شرّ رشكبرى كه رشك برد .
تفسير
قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ الْفَلَقِ
اى محمّد صلّى اللّه عليه و آله هرگاه به مقام بشريّت خود تنزّل كردى و حالتى رسيدى كه از هر ناملايمات كه بر تو وارد شود متأثّر گشتى و تصرّفات مردم و سحر و جادوى آنان در تو اثر كرد بگو :
أَعُوذُ بِرَبِّ الْفَلَقِ
يعنى پناه بردن به خدا با همين كلمه .
يا از پناه بردن خودم با اين كلمه خبر مىدهم ، تا بدينوسيله از شرّ اشرار محفوظ باشم .
و لفظ « فلق » به معناى صبح ، يا چيزى است كه از عمودش شكافته شده باشد ، يا معناى فجر است ، يا مقصود همهى خلق ، يا جهنّم ، يا چاهى در آن جهنّم است .