پس آنگاه كه مىگويد : بسم اللّه شيطان در او تصرّف مىكند و لفظ را از معنايش خالى مىسازد و خودش را به جاى اللّه قرار مىدهد و در حقيقتبسم اللّهبسم الشّيطان مىشود .
چنانچه تحقيق اين مطلب در اوّل فاتحة الكتاب گذشت و سورهاى كه مىآيد اين جمع را تأييد مىكند زيرا سؤال از نعمت كه خداوند بر بندگانش نعمت داده ، به وجهى خسران و زيان است .
قال علىّ عليه السّلام :
ربّ عالم قد قلته جهله و علمه معه لا ينفعه بسا عالمى كه جهلش او را كشته و نابود كرده و از دانشش كه با اوست هيچ سودى نبرده است .
بسا عالمى كشته جهل خويش * نبسته از آن علم مرهم ، به ريش
منهاج البراعة علامهى خويى قدّس سرّه ج 21 ص 161 و 162