حسب ولادت جسمانى به دنيا بياورد مىباشد ، زيرا كه به دنيا آوردن و توالد با آن كيفيّت مخصوص در جفتگيرى و قرار گرفتن نطفه در جاى مخصوص و خارج شدن جنين از رحم ، رشد و نموّ آن تا رسيدن به حدّ پدر امرى عجيب است كه مىشود به آن سوگند ياد كرد .
يا مقصود هر پدر و آنچه كه به دنيا آورد بر حسب ولادت روحانى مىباشد كه ولادت روحانى عجيبتر از ولادت جسمانى است ، يا مقصود پدر همه با ولادت روحانى است كه آن محمّد صلّى اللّه عليه و آله و پس از او على عليه السّلام است .
لَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنْسانَ فِي كَبَدٍ
انسان را در زحمت و مشقّت در دنيا يا در رحم ، يا از اوّل خلقتش ، يا از جهت مستقيم و راست ايستادنش بر خلاف ساير حيوانات آفريديم .
از امام صادق عليه السّلام آمده است : به او گفته شد : ما حيوانات را مىبينيم كه در مفصّل زانوى آنها دو كلّه هست كه گويى داغ شده باشد و خالى از پشم است ، سبب آن چيست ؟ فرمود : جاى بينى او در شكم مادرش همانجاست و فرزند آدم در شكم مادر راست است و اين است قول خداى تعالى :
« لَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنْسانَ فِي كَبَدٍ »
و ما سواى فرزند آدم سرش در پشت و دو دستش جلوست .
أَ يَحْسَبُ أَنْ لَنْ يَقْدِرَ عَلَيْهِ أَحَدٌ
ضمير « يحسب » به انسان برمىگردد ، مقصود از آن مطلق انسانى است .
يا مقصود انسان مخصوص است ، يعنى ، او گمان مىكند در كشتن دختر پيامبر صلّى اللّه عليه و آله هيچ كس بر او توانايى ندارد ، بعضى گفتهاند : او پدر اسد بن كلدة است كه مردى قوى و بداخلاق بود .