تفسير
وَ الْفَجْرِ
خداى تعالى قسم به فجر خورده و آن سفيدى صبح ، يا مطلق نماز صبح ، يا فجر ذىالحجّه يا نماز آن است ، يا مقصود روز نحر يا نماز آن است و ممكن است مقصود از فجر همهى روزها باشد ، يا روزهاى ايّام ذكر شده مقصود باشد .
وَ لَيالٍ عَشْرٍ
دههى ذىالحجّه و بعضى گفتهاند : مقصود دههى آخر از ماه رمضان است و بعضى گفتهاند : مقصود همان ده روزى است كه موسى عليه السّلام با آن سى روز را كامل كرد .
وَ الشَّفْعِ وَ الْوَتْرِ
زوج و فرد از عدد و معدود ، بعضى گفتهاند : زوج عبارت از خلق است ، چون هر يك از مخلوقات زوج تركيبى است و وتر خداى تعالى است « 1 » .
برخى گفتهاند : شفع و وتر دو ركعت و يك ركعت از نماز شب مىباشند « 2 » .
عدّهاى گفتهاند : شفع روز نحر است ، چون در روز نفر اوّل شفع است و وتر روز عرفه است ، چون در موقف منفرد و تنهاست « 3 » .
بعضى از مفسّرين گفتهاند : شفع روز ترويه و وتر روز عرفه است « 4 » .
بعضى از مفسّرين هم شفع را روز نفر اوّل و وتر را روز نفر دوّم دانستهاند « 5 » .
بعضى گفتهاند : شفع على عليه السّلام و فاطمه عليها السّلام است و وتر محمّد صلّى اللّه عليه و آله
هامش
( 1 ، 2 ، 3 ، 4 ، 5 ) نور الثقلين ج 5 ص 571