تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى ) — صفحة 517

مساهمون:

ص٥١٧
دسته و لوله ندارد .
وَ نَمارِقُ
لفظ « نمارق » جمع « نمرق » و « نمرقة » است كه با حركات سه‌گانه‌ى نون خوانده مىشود و به معناى بالش كوچك است .
مَصْفُوفَةٌ
بالش‌ها به هم پيوسته و به صورت مجالس پادشاهان است .
وَ زَرابِيُّ
لفظ « زرابىّ » جمع « زربىّ » با كسره است و گاهى مضموم نيز مىشود و به معناى بالش و قالى است ، يا به معناى هر چيزى است كه روى زمين پهن شود و بر آن تكيه داده شود .
مَبْثُوثَةٌ
پهن شده .
أَ فَلا يَنْظُرُونَ إِلَى الْإِبِلِ كَيْفَ خُلِقَتْ
وقتى خداوند بهشت و آنچه را كه در آن هست توصيف نمود طبعا بايد نفوس مشتاق آن گردند و سؤال از چيزى بكنند كه آنها را بر بهشت و بر بقا در آنجا رهنمون شود . پس خداى تعالى در جواب از اين سؤال فرمود : شايسته است مردم به شتر و عجايب خلقت آن نگاه كنند ، چه خداى تعالى جثّه و هيكل آن را بزرگ آفريد به نحوى كه بتواند بارهاى سنگين را بر دارد و براى حمل بار تمكين نمايد و بخوابد و با بار بتواند از زمين بلند شود و متحمّل گرسنگى و تشنگى بشود تا بتواند راه‌ها و صحراهاى دور را بپيمايد و با آن هيكل بزرگش تسليم كودكان مىشود و گردن آن را بزرگ آفريد تا ايستاده بتواند بچرد بدون آنكه محتاج به نشستن باشد و طورى آفريده شد كه از زمين هر چه برويد بچرد و بخورد تا بتواند در هر ناحيه‌اى از زمين زندگى كند .
وَ إِلَى السَّماءِ كَيْفَ رُفِعَتْ
به آسمانها نظر نمىكنند تا