حيوانى از آن نمىخورد .
و نيز نقل شده است كه ضريع عرق اهل آتش و چيزى است كه از آلت جنسى زناكارها بيرون مىآيد .
از پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و آله از جبرئيل آمده است : اگر قطرهاى از ضريع در نوشيدنىهاى اهل دنيا ريخته شود از بوى بد آن تمام اهل دنيا مىميرند .
قمّى گفته : آنان كسانى هستند كه با دين خدا مخالفت كردند و نماز خواندند و روزه گرفتند و با امير المؤمنين بناى دشمنى گذاشتند ، عمل كردند و دشمن على عليه السّلام شدند كه هيچ عملى از آنان قبول نمىشود و صورت آنان را آتش خواهد سوزانيد .
در روايت ديگرى آمده است : هر كس كه با شما مخالفت كند اگر چه متعبّد باشد و در عمل كوشش كرده باشد منسوب به اين آيه است :
« عامِلَةٌ ناصِبَةٌ »
« 1 » .
و در حديثى در بيان قول خداى تعالى :
« هَلْ أَتاكَ حَدِيثُ الْغاشِيَةِ »
آمده است « 2 » كه قائم عليه السّلام با شمشير آنان را مىپوشاند و شمشيرش عالمگير مىشود ، فرمود : كسى نمىتواند امتناع و خوددارى نمايد .
و دربارهى كلمهى « عاملة » فرمود : يعنى عملكننده به چيزى كه خداوند آن را نازل نكرده است و در مورد « ناصبة » فرمود : يعنى كسى كه غير از ولىّ امر الهى را نصب كرده است و دربارهى
« تَصْلى ناراً حامِيَةً »
فرمود : يعنى در دنيا در زمان قائم عليه السّلام با آتش دنيا مىسوزند و در آخرت با آتش جهنّم .
در روايت ديگرى آمده است : كسانى كه نسبت به امام خيانت
هامش
( 1 ، 2 ) مجمع البيان على بن ابراهيم قمى