ترجمه :
( 88 / 26 - 1 )
به نام خداوند بخشندهى مهربان
آيا داستان هنگامهى فراگير به تو رسيده است ؟
در چنين روز چهرههايى خاكسار باشند .
سختى ديدهى محنت كشيده .
كه به آتشى بس سوزان در آيد .
از چشمهاى گند به آنان نوشانده شود .
خوراكى غير از خار خشك زهردار ندارند .
كه نه فربه گرداند و نه گرسنگى را چاره كند .
در چنين روز چهرههايى خرّم باشند .
از كوشش [ پيشين ] خود خشنود .
در بهشت برين .
در آنجا [ سخن ] بيهودهاى نشنوند .
در آنجا چشمهاى روان باشد .
در آنجا تختهايى است بالا بلند .
و كوزههايى پيش نهاده .
بالشهايى رديف شده .
و فرشهاى زرباف گسترده .
آيا در شتر نمىنگرند كه چگونه [ بديع ] آفريده شده است ؟
و نيز به آسمان كه چگونه بر افراشته شده است .
و نيز به كوهها كه چگونه برقرار گرديده است .
و نيز به زمين كه چگونه گسترده شده است .
پس اندرز ده كه همانا تو اندرزگويى .
[ و ] بر آنان مسلّط [ و حكمفرما ] نيستى .
مگر كسى كه روى برتابد و كفر پيشه كند .
كه خداوند او را به عذابى سهمگين ، عذاب كند .
بىگمان بازگشت آنان به نزد ماست .
سپس حساب آنان با ماست .
تفسير
هَلْ أَتاكَ حَدِيثُ الْغاشِيَةِ
اى رسول ما آيا خبر هولناك قيامت به تو حكايت شده .
استفهام جهت تقرير است و خطاب به محمّد صلّى اللّه عليه و آله است و مقصود يادآورى غير اوست و « غاشية » عبارت از مصيبت و بلايى است كه عموم افراد مردم را گرفتار كند ، يا جميع اعضاى انسان و اجزاى او را بگيرد و مقصود از آن سختىهاى روز قيامت ، يا خود روز قيامت ، يا سختىهاى جهنّم است .
وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ خاشِعَةٌ
صورتهايى كه از عذاب ذليل