شناختن شاهد مقام احديّت ممكن نيست و مشهود نيز كه مقام احديّت است ، شناخته نمىشود .
و گاهى شاهد به روز جمعه و مشهود به روز عرفه يا به روز قيامت تفسير شده .
و شاهد به محمّد صلّى اللّه عليه و آله و مشهود به روز قيامت نيز تفسير شده و نيز هر دو به نبىّ صلّى اللّه عليه و آله و امير المؤمنين عليه السّلام و به ملك و روز قيامت و به نبىّ هر زمان و امّتش و به محمّد و جميع خلق و به اين امّت و ساير امّتها و به اعضاى بنىآدم و نفسهايشان و به حجر الاسود و حجّاج و به روزها و بنىآدم و به انبيا و محمّد و به اللّه و لا إله الّا اللّه و به خلق و حقّ نير تفسير شده است .
قُتِلَ أَصْحابُ الْأُخْدُودِ
( قسم به اينها ) كه اصحاب اخدود همه كشته شدند .
جواب قسم يا جمله دعايى است كه معترضه بين قسم و جواب آن واقع شده ، يا جملهى خبريّه معترضه است و اخبار از حال كفّار است كه مؤمنين را آتش زدند ، يا اخبار از حال مؤمنين است كه در اخدود سوختند .
ذكر حكايت اصحاب اخدود
حكايت اصحاب اخدود در روايات خاصّه و عامّه با اختلاف ذكر شده ، چه از رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله روايت شده : پادشاهى بود و جادوگرى داشت ، وقتى جادوگر مريض شد گفت : كودكى را به سوى من بفرست تا او را سحر و جادو ياد دهم ، پادشاه غلامى را به او داد بين غلام و بين جادوگر راهبى بود كه غلام با آن راهب رفت و آمد مىكرد .