ترجمه :
( 81 / 29 - 1 )
به نام خداوند بخشندهى مهربان
آنگاه كه خورشيد تاريك شود .
و آنگاه كه ستارگان رو به خاموشى نهند .
و آنگاه كه كوهها روان كرده شوند .
و آنگاه كه شتران آبستن دهماهه [ ى بس عزيز ] وانهاده گردند .
و آنگاه كه جانوران وحشى گرد آورده شوند .
و آنگاه كه درياها افروخته گردد .
و آنگاه كه جانها را قرين همديگر كنند .
و آنگاه كه از دختر زنده به گور شده پرسيده شود .
كه به كدامين گناه [ به ناحق ] كشته شده است .
و چون كارنامهها گشوده شود .
و چون آسمان بركنده شود .
و چون دوزخ فروزانده گردد .
و چون بهشت نزديك آورده شود .
هر كس بداند كه چه آماده ساخته است .
پس سوگند مىخورم به اختران بازگردنده .
سيّارگان پنهان رونده .
و سوگند به شب چون برود .
و سوگند به صبح چون بدمد .
كه آن برخواندهى پيام آورى گرامى است .
نيرومندى كه نزد [ خداوند ] صاحب عرش ، صاحب مقام است .
در آنجا فرمانش برند و امينش شمرند .
و همسخن شما ديوانه نيست .
و به راستى او [ جبرئيل ] را در افق آشكار ديده است .
و او در [ گزاردن ] وحى غيبى ، بخيل نيست .
و آن سخن شيطان مطرود نيست .
پس به كجا مىرويد ؟
آن جز پندآموزى براى جهانيان نيست .
براى هر كس از شما كه بخواهد راستى و درستى پيشه كند .
و نخواهيد مگر آنكه خداوند ، كه پروردگار جهانيان است ، بخواهد .
تفسير
إِذَا الشَّمْسُ كُوِّرَتْ
تكوير در هم پيچيدن به صورت دايره و افتادن و غشّ كردن است ، « كوّرة » ، يعنى ، او را به حالت غشّ انداخت و « كور المتاع » ، يعنى ، متاع را جمع كرد و آن را بست و « التكوّر » به معناى قطره قطره شدن و به زحمت افتادن و سقوط است و همهى اين معانى در اينجا مناسب است .