تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى ) — صفحة 438

مساهمون:

ص٤٣٨
رجعت بازگشت به صحو بعد از محو باشد ، يا بازگشت به جنود و قوا بعد از فناى از آنان باشد ، يا رجعت به آخرت باشد كه معناى آن روشن است ، يا رجعت به دنيا مقصود باشد ، چه بعد از رجوع مردم به امامشان اول رجعت آنان به دنيا و به مراتب پست مىشود كه به آن پشت كرده و از آن اعراض كرده بودند . بعد از آنكه خداى تعالى علم رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله را به قيامت نفى كرد شأن او را به انذار منحصر نمود تا تأكيد نفى علم رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله به قيامت باشد و لذا فرمود :
إِنَّما أَنْتَ مُنْذِرُ مَنْ يَخْشاها
تنها شأن تو منحصر است در انذار كسى كه به قيامت و احوال آن آگاه مىباشد و انذار تو براى غير آنان فايده‌اى ندارد و تو غير از اين انذار كارى ندارى .
كَأَنَّهُمْ يَوْمَ يَرَوْنَها لَمْ يَلْبَثُوا إِلَّا عَشِيَّةً أَوْ ضُحاها
اين جمله جواب سؤال مقدّر است . گويا گفته شده : پس حال آنان در روز قيامت چگونه مىشود ؟ پس فرمود : وقتى كه قيامت را مىبينند گويى كه در قيامت جز آخر روز يا اوّل روز درنگ نكرده‌اند تا به سوى آتش بيرون رفته‌اند يا گويى كه در دنيا جز ساعتى از روز درنگ نكرده‌اند ، چون دنيا در نظر آنان كوچك مىشود ، يا به شدّت دچار بيم و ترس مىشوند .