تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى ) — صفحة 414

مساهمون:

ص٤١٤
مگر آب جوش و چركابه . كه جزايى موافق [ اعمال ايشان ] است . آنان حساب و كتابى را اميد نمىداشتند . و آيات ما را سخت تكذيب مىكردند . و هر چيزى را در نامه‌اى به شمار آورده‌ايم . پس بچشيد كه هرگز جز به عذابتان نمىافزاييم . بىگمان پرهيزگاران را رستگارى است : بوستانها و درختان انگور . و [ حوريان ] نارپستان همسال . و جامهاى سرشار . در آنجا نه [ سخن ] بيهوده بشوند و نه دروغى . پاداشى است از سوى پروردگارت و بخششى بسنده است . پروردگار آسمانها و زمين و ما بين آنها كه خداى رحمان است ، از جانب او اجازه‌ى سخن گفتن ندارند . روزى كه روح [ جبرئيل ] و فرشتگان به صف ايستند . هيچ يك جز كسى كه خداوند رحمان به او اجازه دهد و صواب گويد ، سخن نگويند . اين روز واقعى است . پس هر كه خواهد بازگشتگاهى به سوى پروردگار خويش بجويد . ما شما را از عذابى نزديك هشدار داديم ، [ از ] روزى كه هر انسانى به [ نتيجه ] آنچه به دستان خويش پيش فرستاده است ، بنگرد و كافر [ از سر حسرت ] گويد كاش من خاك بودم .

تفسير

عَمَّ يَتَساءَلُونَ
اين جمله استفهام است براى بزرگ نشان دادن آنچه كه از آن سؤال مىشود . زيرا ، كه آنها در بين خود از مبدأ و صفات آن ، از قيامت و علامات آن ، از بعث ، ثواب و عقاب آن سؤال مىكردند ، يا درباره ولايت پرسش مىكردند ، پس از آنكه رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله به آن اشاره نمود ، چه ولايت خبر بزرگى است كه اختلاف در آن واقع مىشود و خبرى است كه شايسته است به ترك آن مردم تهديد شوند ، چه ولايت است كه فارق بين اهل بهشت و آتش است . چون كسى كه ولايت را قبول كرد و با ولايت به آخرت رسيد بدون شكّ داخل بهشت مىشود و كسى كه از ولايت خارج شود و با خروج از ولايت به آخرت برسد داخل آتش مىگردد .
بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى ) — صفحة 414 | سلطان محمد گنابادى ( سلطان عليشاه ) / رضاخانى / حشمت الله رياضى