يا حشر پرهيز كردند ؟ كه مىفرمايد : در زير سايه ( رحمت ) و چشمههاى عشق مىباشند .
وَ فَواكِهَ مِمَّا يَشْتَهُونَ كُلُوا وَ اشْرَبُوا هَنِيئاً بِما كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ
اين جمله استيناف به تقدير قول است . و ميوهها ( معرفت ) هر چه اشتها دارند ، در حالى كه مىشنوند : بخوريد و بياشاميد گوارايتان باد به آنچه عمل مىكرديد .
إِنَّا كَذلِكَ نَجْزِي الْمُحْسِنِينَ وَيْلٌ يَوْمَئِذٍ لِلْمُكَذِّبِينَ
البتّه اين چنين نيكوكاران را پاداش مىدهيم .
واى بر تكذيبكنندگان چون اين سوره جهت تهديد تكذيبكنندگان است لذا اين كلمه را اينجا تكرار نمود و ذكر تكذيبكنندگان را دوباره آورد و متّقين را ذكر نكرد با آنكه متناسب چنين بود كه بگويد :
« طوبى يومئذ للمتّقين » ( خوشا به حال پرهيزگاران در چنين روزى ) .
كُلُوا وَ تَمَتَّعُوا قَلِيلًا
اين جمله استيناف يا حال به تقدير قول است يعنى اى دروغزنان بخوريد و در دنيا بهرهى اندك ببريد .
إِنَّكُمْ مُجْرِمُونَ
كه شما بسيار بدكاريد .
اين جمله تعليل تهديدى است كه از قول خداى تعالى :
« كُلُوا وَ تَمَتَّعُوا »
استفاده مىشود .
وَيْلٌ يَوْمَئِذٍ لِلْمُكَذِّبِينَ وَ إِذا قِيلَ لَهُمُ
اين جمله عطف بر « مجرمون » مىباشد ، يا حال و التفات از خطاب است ، يعنى ، حال آنان چنين است كه وقتى گفته شود .
ارْكَعُوا لا يَرْكَعُونَ
نماز بخوانيد ، چنانچه گفته شده اين آيه دربارهى ثقيف نازل شده و آن هنگام بود كه رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله آنان را امر به