تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى ) — صفحة 254

مساهمون:

ص٢٥٤
أَمَّنْ هذَا الَّذِي يَرْزُقُكُمْ إِنْ أَمْسَكَ
اگر خداوند امساك از روزى بكند .
رِزْقَهُ بَلْ
اعتماد و تكيه‌ى آنها در مخالفت با خدا بر روزىدهنده‌اى جز خدا نيست و ليكن آنها در لجاج و استكبار فرورفته‌اند .
لَجُّوا
با نبىّ ما دشمنى كردند .
فِي عُتُوٍّ
در استكبار از حقّ و اهلش و تجاوز از حدّ در لجالت فرورفته‌اند .
وَ نُفُورٍ
از حقّ و اهلش در نفرت هستند .
أَ فَمَنْ يَمْشِي مُكِبًّا عَلى وَجْهِهِ
كسى كه بر رويش افتاده است زيرا « كبته » و « أكبته » يعنى « صرعه » او را به رو انداخت ، لفظ « أكبت » به معناى « انكبّ » لازم و متعدّى است .
أَهْدى أَمَّنْ يَمْشِي سَوِيًّا عَلى صِراطٍ مُسْتَقِيمٍ
بدون انحراف از مقصد . از امام كاظم عليه السّلام از اين آيه سؤال شد فرمود : خداوند مثل زده است ، كسى كه از ولايت على عليه السّلام تجاوز نمايد مانند كسى است كه بر رويش راه مىرود ، در كارش هدايت نمىيابد ، هر كس پيرو على عليه السّلام باشد بر راه راست است و راه راست امير المؤمنين عليه السّلام است .
قُلْ
اى محمّد صلّى اللّه عليه و آله به قومت بگو .
هُوَ الَّذِي أَنْشَأَكُمْ وَ جَعَلَ لَكُمُ السَّمْعَ وَ الْأَبْصارَ وَ الْأَفْئِدَةَ
از اصول احتياجات انسان آنچه را ذكر كرد كه واضح‌تر است و احتياج به آن بيشتر .
قَلِيلًا ما تَشْكُرُونَ
شكر اندك ، يا نعمت اندك ، يعنى به