خوب با عقل كامل تحقّق پيدا مىكند و لذا در اخبار متعدّد وارد شده :
مقصود اين است كه معلوم شود عقل كدام يك كاملتر و تمامتر است .
از امام صادق عليه السّلام روايت شده كه فرمود : منظور اين نيست كه عمل كدام يك بيشترست ، بلكه مقصود اين است كه عمل كدام يك به صواب و واقع نزديكترست و صواب بودن عمل عبارت از خداترسى و نيّت صادق است ، سپس فرمود : باقى ماندن بر عمل تا آنجا كه عمل خالص شود سختتر از اصل عمل است .
و عمل خالص آن است كه بخواهى جز خدا كسى تو را حمد نكند و نيّت برتر از عملست ، آگاه باشيد كه نيّت همان عمل است ، سپس اين قول خدا را تلاوت نمود :
« قُلْ كُلٌّ يَعْمَلُ عَلى شاكِلَتِهِ »
هر كس طبق نيّت خودش عمل مىكند .
وَ هُوَ الْعَزِيزُ
هيچ مانعى از حكم و اراده او نمىتواند باشد ، پس بترسند و بر حذر باشند كسانى كه مخالفت امر او مىكنند و عمل بد انجام مىدهند و اميدوار باشند كسانى كه اطاعت او مىكنند و عمل خوب انجام مىدهند .
الْغَفُورُ
و او بخشنده است ، پس كسانى كه گناه كرده و عمل بد انجام دادهاند نبايد مأيوس شوند .
الَّذِي خَلَقَ سَبْعَ سَماواتٍ طِباقاً
لفظ « طباق » مصدر يا جمع است ، موصول بدل از « الّذى » در « تبارك الّذى » است ، يا صفت « عزيز » يا خبر بعد از خبرست ، يا مبتداست و خبر آن قول خداى تعالى :
ما تَرى فِي خَلْقِ الرَّحْمنِ مِنْ تَفاوُتٍ
مىباشد و ضمير عايد لفظ « الرّحمن » است كه به معناى موصول است .