فَإِذا قُضِيَتِ الصَّلاةُ فَانْتَشِرُوا فِي الْأَرْضِ
پس آنگاه كه نماز پايان يافت باز در پى كسب و كار خود روى زمين منتشر شويد .
چون اجتماع در جمعه جهت ذكر خدا به منزلهى فناى ذاتى است و بقاى در آن فنا موجب نقصان وجود است و آنچه كه از انسان مطلوب است كامل كردن وجود با جميع لشگريانش مىباشد و اين معنا ممكن نيست مگر با بقاى بعد از فنا لذا خداى تعالى امر نمود كه در زمين منتشر شوند و فضل خدا را طلب كنند ، چنانچه فرمود :
وَ ابْتَغُوا مِنْ فَضْلِ اللَّهِ
از فضل صورى خدا طلب كنيد ، بدين گونه كه هر چه احتياج داريد از جهت حلال طلب كنيد و فضل معنوى خدا را طلب كنيد ، بدين گونه كه به زيارت برادرها برويد و از مريضهايشان عيادت نماييد و در تشييع جنازههايشان شركت كنيد .
چنانچه در خبر از نبى صلّى اللّه عليه و آله و از امام صادق عليه السّلام آمده است : نماز روز جمعه و انتشار و طلب روزى روز شنبه است .
از امام صادق عليه السّلام آمده است : من دنبال احتياجات خودم كه مىروم و مىدانم كه خداوند براى برآمدن حاجت من كافى است ، نمىروم جز به اين اميد كه خداوند ببيند من روز را در طلب حلال مىگذرانم ، آيا نمىشنوى قول خداى تعالى را ؟ كه فرمود :
« فَإِذا قُضِيَتِ الصَّلاةُ فَانْتَشِرُوا فِي الْأَرْضِ وَ ابْتَغُوا مِنْ فَضْلِ اللَّهِ »
وَ اذْكُرُوا اللَّهَ كَثِيراً
در حال طلب فضل از خدا ، يا در جميع احوال زياد ذكر خدا نماييد ، زيرا كه ذكر خدا مرغوب و مطلوب است اگر چه در حال بول كردن باشى .
چنانچه در خبر آمده است : عيبى ندارد كه ذكر خدا بكنى در حالى