تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى ) — صفحة 160

مساهمون:

ص١٦٠
است . خداى تعالى فرموده :
« كَبُرَ مَقْتاً عِنْدَ اللَّهِ
تا آخر » و همچنين آيه شامل صنعت‌ها و حرفه‌ها نيز مىشود ، كه صاحب حرفه هرگاه بگويد : بايد صنعت صاحب صنعت چنين و چنان باشد ، يا بگويد : اگر صنعت چنين و چنان باشد مصنوع محكم و استوار و باقى ماندنى مىشوند بايد عمل كند ، در حالى كه مىگفتند و عمل نمىكردند .
إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الَّذِينَ يُقاتِلُونَ فِي سَبِيلِهِ صَفًّا
در حالى كه براى جهاد در راه خدا صف بسته‌اند و اين تعليل قول خداست :
« لِمَ تَقُولُونَ ما لا تَفْعَلُونَ »
طبق بيان گذشته مبنى بر اينكه اين آيه درباره‌ى كسانى نازل شد كه آرزوى قتال و جهاد كردند ولى در احد به صورت مطلق ثابت قدم نشدند ، كه هماهنگ شدن عمل با گفتار احتياج به جهاد زياد با نفس و شيطان دارد .
كَأَنَّهُمْ بُنْيانٌ مَرْصُوصٌ
مانند سدّ آهنين هم دست و پاى دارند بسيار دوست مىدارد . لفظ « مرصوص » از « رصّ » به معناى اتّصال قسمتى از بناء به قسمت ديگر و استحكام آن است . از امير المؤمنين عليه السّلام آمده است كه فرمود :
« إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الَّذِينَ يُقاتِلُونَ فِي سَبِيلِهِ صَفًّا »
آيا مىدانيد سبيل و راه خدا چيست ؟ من راه خدا هستم كه خداوند مرا منصوب نموده كه بعد از رسولش از من پيروى نمايند .
وَ إِذْ قالَ مُوسى
به ياد آورد زمانى را كه موسى گفت .
لِقَوْمِهِ يا قَوْمِ لِمَ تُؤْذُونَنِي وَ قَدْ تَعْلَمُونَ أَنِّي رَسُولُ
بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى ) — صفحة 160 | سلطان محمد گنابادى ( سلطان عليشاه ) / رضاخانى / حشمت الله رياضى