محمّد صلّى اللّه عليه و آله و بعثت او بيشتر از آن است كه شمارش شود .
به امام باقر عليه السّلام نسبت داده شده كه اسم نبىّ صلّى اللّه عليه و آله در صحف ابراهيم عليه السّلام « الماحى » و در تورات موسى عليه السّلام « الحادّ » و در انجيل عيسى عليه السّلام « احمد » صلّى اللّه عليه و آله و در قرآن « محمّد صلّى اللّه عليه و آله » است .
نقل شده « 1 » كه بعضى از يهود از رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله پرسيدند : چرا تو احمد ناميده شدهاى فرمود : چون من در آسمان بيشتر مورد حمد قرار مىگيرم تا زمين .
فَلَمَّا جاءَهُمْ بِالْبَيِّناتِ قالُوا هذا سِحْرٌ مُبِينٌ وَ مَنْ أَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرى عَلَى اللَّهِ الْكَذِبَ وَ هُوَ يُدْعى إِلَى الْإِسْلامِ
چون آن رسول با آيات و معجزات به سوى خلق آمد گفتند اين سحرى آشكار است .
آيا از آن كس كه براى اسلام و سعادتش مىخوانند و او همان دم بر خدا افترا و دروغ مىبندد در جهان كسى ستمكارتر هست .
ظاهر آيه دربارهى منكرين محمّد صلّى اللّه عليه و آله و منكرين رسالت و معجزات او نازل شده و دربارهى اين گفتهى قوم محمّد صلّى اللّه عليه و آله است كه مىگفتند : انبياى گذشته به ما وصيّت كردهاند كه به هيچ رسولى ايمان نياوريم مگر آنكه چنين و چنان باشد ، يا گفتند : انبياء به ما گفتهاند بعد از ما ديگر پيامبرى نيست ، و ليكن آيه كنايه از كسى است كه ادّعاى خلافت پس از رسول صلّى اللّه عليه و آله بنمايد و اين ادّعاى جانشينى را از جانب رسول صلّى اللّه عليه و آله يا از جانب خدا بكنند .
وَ اللَّهُ لا يَهْدِي الْقَوْمَ الظَّالِمِينَ
خداوند گروه
هامش
( 1 ) تفسير جامع ج 5 ص 132