تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى ) — صفحة 138

مساهمون:

ص١٣٨
خيرى از تو نافرمانى نكنند ، پس با آنان بيعت كن و برايشان از خداوند آمرزش بخواه ، چرا كه خداوند آمرزگار مهربان است . اى مؤمنان قومى را كه خداوند بر آنان خشم آورده است ، به دوستى مگيريد ، كه از آخرت به همان گونه نوميدند كه كافران از بازگشت در گور خفتگان

تفسير

يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا
اى كسانى كه با بيعت عام ايمان آورده‌ايد .
لا تَتَّخِذُوا عَدُوِّي وَ عَدُوَّكُمْ أَوْلِياءَ تُلْقُونَ إِلَيْهِمْ بِالْمَوَدَّةِ
هرگز نبايد كافران را كه دشمن من و شمايند ياران خود برگرفته و طرح دوستى با آنها افكنيد . بعضى گفته‌اند « 1 » اين آيه درباره‌ى خاطب بن ابى بلتعه نازل شده و داستان آن چنين بوده كه مولاى ابى عمر بعد از دو سال فاصله از جنگ بدر از مكّه به مدينه آمد و خدمت رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله رسيد ، رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله به آن زن فرمود ! آيا مسلمان شدى و آمدى ؟ زن گفت : نه رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله فرمود : پس چه چيزى باعث شد كه اينجا بيايى ؟ آن زن گفت : احتياج شديد پيدا كردم تا حاجتم را برآورده سازيد ، رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله فرمود : پس كجايى تو از جوانان مكّه ؟ چون اين زن خواننده بود ، گفت : بعد از واقعه‌ى بدر كسى از من درخواست خوانندگى نكرده است . پس رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله فرزندان عبد المطلّب را تشويق كرد و به او پوشاك و خوراك و نفقه دادند و رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله در آن حال آماده‌ى فتح
هامش
( 1 ) تفسير على بن ابراهيم قمى