سوى توست .
پروردگارا ما را دستخوش كافران مگردان و ما را بيامرز ، پروردگارا تويى كه پيروزمند فرزانهاى .
به راستى براى شما در آنان سرمشقى نيكوست ، براى كسى كه به خداوند و روز بازپسين اميد داشته باشد ، هر كس روى برتابد ( بداند كه ) خداوند بىنياز ستوده است .
چه بسا خداوند در ميان شما و كسانى از آنان كه با هم دشمنى داريد ، مهربانى پديد آورد و خداوند تواناست و خداوند آمرزگار مهربان است .
خداوند شما را از كسانى كه با شما در كار دين كارزار نكردهاند و شما را از خانه و كاشانهتان آواره نكردهاند ، نهى نمىكند از اينكه در حقّشان نيكى كنيد و با آنان دادگرانه رفتار كنيد ، بىگمان خداوند دادگران را دوست دارد .
خداوند فقط شما را از كسانى كه با شما در كار دين كارزار كردهاند و شما را از خانه و كاشانهتان آواره كردهاند و براى راندنتان ( با ديگران ) دوستشان بگيرند ، آنانند كه ستمكار ( مشرك ) هستند .
اى مؤمنان هرگاه زنان مؤمن مهاجر به نزد شما آيند ، آنان را بيازماييد ، خداوند به ( حقيقت ) ايمانشان آگاهتر است ، پس اگر آنان را مؤمن شناختيد ديگر آنان را به سوى كفّار بازمگردانيد ، نه ايشان بر آنان حلال هستند ، نه آنان بر ايشان حلالند ، به آنان آنچه خرج كردهاند بدهيد و بر شما گناهى نيست كه پس از آنكه مهرهايشان را پرداختيد ، با آنان ازدواج كنيد ، دست در دامان ( همسرى ) زنان كافر مزنيد و ( چون زنان شما نزد آنان روند ) آنچه خرج كردهايد از آنان طلب كنيد و آنان هم آنچه خرج كردهاند از شما طلب كنند ، اين حكم الهى است كه در ميان شما داورى مىكند و خداوند داناى فرزانه است .
و اگر كسى از زنانتان به سوى كافران رود و سپس با آنان تلافى كرديد و غنيمت گرفتيد ، آنگاه به كسانى كه همسرانشان ( به سوى كفّار ) رفتهاند ، معادل خرجى را كه كردهاند ( از غنايم ) بپردازيد ، از خداوندى كه شما به او ايمان داريد پروا كنيد .
اى پيامبر چون زنان مؤمن به نزد تو آمدند كه با تو بيعت كنند كه براى خداوند شريكى نياورند و دزدى نكنند و زنا نكنند و فرزندانشان را نكشند و فرزندى را از راه بهتان به دست نياورند كه نسبت آن را به دست و پاى خويش دهند و در كار
بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى ) — صفحة 137
مساهمون: سلطان محمد گنابادى ( سلطان عليشاه )
ص١٣٧