سورة الفرقان مكية ، و هى سبع و سبعون آية
[ ترجمه ]
بنام خداى بخشاينده مهربان
1 - با بركة است آن خداى اى كه بفرستاد قرآن بر بنده خويش تا باشد جهانيان را بيم كنندهاى « 1 »
2 - آنك او راست پادشاهى آسمانها و زمين ، و نه گرفت هيچ فرزندى ، و نه باشد او را هيچ انبازى اندر پادشاهى ، و بيافريد هر چيزى را و اندازه كرد آن را اندازه كردنى
3 - و گرفتهاند « 2 » گروهى مردمان از بيرون او خدايانى كه نه آفرينند هيچ چيزى و ايشان را آفريدهاند و نه پادشاهى دارند تنهاى خويش را زيانى و نه سودى « 3 » و نه پادشايى دارند مرگى و نه زندگانى اى و نه برانگيختنى
4 - و گفتند آن كسها كه كافرانند كه : نيست اين مگر دروغى كه مىگويد آن را و يارى مىكنند « 4 » او را بر آن گروهى ديگران . به درستى كه آوردند ستم و دروغ
5 - و گفتند كه : افسانهاى پيشينگانست كه مىنبشتست از كسى آن را يا آن املى كنند بر او بامدادان و شبانگاهان « 5 »
هامش
( 1 ) كه فرو فرستاد جدا كننده ميان حق و باطل بر بندهء خويش يعنى محمد عليه السّلم تا بباشد مر آدميان و پريان را بيم كننده . ( بو . آ )
( 2 ) و بگرفتند . ( بو . صو . آ )
( 3 ) گزندى و نه منفعتى . ( بو . صو . آ )
( 4 ) كه از خويشتن ساخته است آن را و يارى كردست . ( بو . صو . آ )
( 5 ) كه خويشتن را نوشته است آن همى املا كنند به روى بامداد و شبانگاه . ( بو . آ )