كراهيت ايشان « 1 » آمرزگارست و بخشاينده
34 - و بدرستى كه فرو فرستاديم سوى شما حجّتهاى هويدا « 2 » و داستانى از آن كسها كه بگذشتند از پيش شما و پندى پرهيزكاران را
35 - خداى عزّ و جلّ روشن كننده آسمانها و زمين است . مثل نور او چون روزنى است « 3 » كه اندران باشد چراغى . و آن چراغ باشد اندر آب گينهاى . و آن آب گينه باشد چنان كه گواى آن هست ستارهاى درخشنده و تابان . و مىافروزد آن چو چراغى از درختى با بركة زيتون نه پيوسته اندر آفتاب و نه پيوسته اندر سايه ، خواهد زيت آن كه مىدرخشد و اگر نه رسد بدان آتش . روشنايى باشد بر روشنايى . راه نمايد خداى عزّ و جلّ بروشنا اى خويش آن را كه خواهد ، و پديد مىكند خداى عزّ و جلّ داستانها مردمان را ، و خداى تعالى بر همه چيزى داناست « 4 »
36 - اندر خانها كه فرمود خداى عزّ و جلّ كه بربرند « 5 » و ياد كنند
هامش
( 1 ) و بناكام مفرماييد پرستاران شما بر زنا كردن اگر بخواهند پاكى تا بجويند چيز زندگانى اين جهان و هر كه بناكام فرمايد خداى از پس ناكامى فرمودن ايشان . ( آ . صو ) - و بناكام مه فرماييد پرستاران خويش را بر زنا كردن اگر بخواهند پاكى دامنى تا بجويند چيز زندگانى اين جهان و هر كه بنام كام ( ؟ ) فرمايدشان خداى از پس نام كام ( ؟ ) فرمودن ايشان . ( بو )
( 2 ) آيتهاى پيدا كرده . ( آ )
( 3 ) داستان روشنايى وى چون گنبدى است . ( بو . صو . آ )
( 4 ) خداى است روشن كنندهء آسمانها و زمين ، داستان روشنايى وى چون گنبدى است اندر وى چراغى ، آن چراغ اندر آبگينه ، يعنى قنديل ، آبگينه گويى آن ستارهء است رخشان ، افروخته شود از درختى با بركة درخت زيتون ، نه سوى آفتاب بر آمدن و نه سوى آفتاب فرو شدن ، خواهد روغن زيت وى كه بتابد ، روشنايى دهد ، و گر چه نرسد بوى آتش ، روشنايى بر روشنايى ، راه نمايد خداى بروشنايى وى آن را كه خواهد و همى پديد كند خداى داستانها و مانندگيها مر مردمان را و خداى بهر چيزى داناست . ( بو )
( 5 ) كه فرموده است خداى كه بر دارندش . ( بو . آ )