26 - و فرو آورد آن كسها را كه يارى كردند ايشان را از اهل كتاب - يعنى جهودان - از مهتران ايشان « 1 » و بينداخت اندر دلهاشان ترس .
و گروهى همى كشتيد و اسير همى كرديد گروهى را
27 - و ميراث داد شما را زمين ايشان و سرايهاى ايشان و خواستهاى ايشان ، و زمينى كه نه زير پاى گذاره كرديد ، « 2 » و هست خداى عزّ و جلّ بر همه چيزى توانا
28 - اى پيغامبر بگوى زنان خويش را كه : اگر هستيد همى خواهيد زندگانى اين جهان و آرايش آن بياييد تا جامه كنم شما را و گسيذ كنم شما را گسيذ كردنى نيكو « 3 »
29 - و اگر هستيد و همى خواهيد خداى عزّ و جلّ را و پيغامبر او را و سراى آن جهان ، كه خداى عزّ و جلّ بياراست زنان نيكوكار را از شما « 4 » مزدى بزرگ
30 - اى زنان پيغامبر هر كى كند از شما زشتى هويدا زيادت كنند او را عذاب ، « 5 » و هست آن بر خداى عزّ و جلّ آسان
31 - و هر كى طاعت كند « 6 » از شما خداى را و پيغامبر او را ، و كند نيكى دهيم او را مزد او دوباره ، و بساختيم آن زن را روزيى نيكو
32 - اى زنان پيغامبر نيستيد شما چون يكى از زنان اگر بپرهيزيد
هامش
( 1 ) حصارهاى ايشان . ( بو ) - حصارهاشان . ( آ ) - من صياصيهم ، اى من حصونهم .
( ابو الفتوح )
( 2 ) كه بپاى نسپرديد آن را . ( آ . بو )
( 3 ) تا برخوردارى دهم شما را و كسى كنم شما را كسى كردنى نيكو . ( آ ) - تا برخوردارى دهم شما را و دست باز دارم شما را دست بازداشتنى نيكو . ( بو )
( 4 ) مر نيكوكاران را از شما . ( بو . آ )
( 5 ) هر كى بيارد از شما ناخوبى پيدا بيفزايند وى را عذاب دوباره . ( بو ) - هر كه آرد از شما زشتى هويدا بيفزايد آن زن را عذاب يك دو .
( آ )
( 6 ) فرمان كند . ( بو )